OVER DIT RECEPTEen kruim met wat meer beet
Deze cake draait om het contrast tussen zacht fruit en een kruim die iets meer beet heeft dan die van een gewone botercake. Amandelmeel geeft de binnenkant een volle, licht nootachtige smaak; fijn maïsmeel zorgt voor een subtiel korrelig mondgevoel. Gebruik fijn gemalen maïsmeel, soms verkocht als polenta of maïsgries, en geen maïszetmeel: dat laatste bindt anders en geeft niet dezelfde structuur. Een deel gewone bloem houdt het beslag stevig genoeg om het fruit te dragen.
Abrikozen zijn op hun best in de zomer, wanneer ze geuren en bij lichte druk net meegeven. Kies rijpe maar nog stevige vruchten, zodat de helften hun vorm houden en niet meteen in het beslag verdwijnen. De snijkant komt boven te liggen; tijdens het bakken wordt het vruchtvlees zacht en glanzend, terwijl de randen van de cake goudbruin kleuren. Zijn verse abrikozen buiten het seizoen lastig te vinden, dan kun je rijpe perziken gebruiken. Gebruik liever geen abrikozen uit blik: die zijn vaak erg zacht en brengen extra vocht mee.
Tijm geeft een kruidige, droge tegenhanger voor het zoete fruit. Ris de blaadjes van de takjes en gebruik ze met mate; de smaak moet herkenbaar blijven zonder de abrikozen te overheersen. Citroenrasp maakt het geheel frisser, terwijl een snuf zout de boter en amandel meer diepte geeft. Klop de boter goed zacht met de suiker voordat de eieren erbij gaan. Zo wordt het beslag luchtig genoeg, ook al maken maïsmeel en amandelmeel de kruim van nature wat compacter.
Laat de cake na het bakken eerst in de vorm staan. De warme kruim is kwetsbaar en wordt steviger zodra hij afkoelt; lauwwarm is hij nog zacht en geurig, maar al goed aan te snijden. Een lepel ongezoete yoghurt geeft een frisse, lichte smaak, terwijl crème fraîche een vollere tegenhanger vormt. Serveer de cake als dessert of bij koffie. Bewaar afgekoelde restjes afgedekt in de koelkast en eet ze binnen drie dagen; laat een stuk voor het serveren even op kamertemperatuur komen.