OVER DIT RECEPTEen stevige korst, een zachte kern
Arancini zijn gefrituurde, gevulde rijstbollen uit Sicilië. De naam wordt vaak uitgelegd als een verwijzing naar kleine sinaasappels, vanwege de ronde vorm en goudgele kleur; vorm en naam verschillen echter per streek. Je ziet zowel ronde bollen als exemplaren met een puntige bovenkant. Ook de vulling staat niet vast: ragù met erwten en kaas is een bekende combinatie, maar er bestaan veel andere versies. Dit recept kiest voor de ronde vorm en een klassieke ragùvulling, zonder te beweren dat er maar één juiste uitvoering is.
De rijst moet na het koken stevig genoeg zijn om vast te pakken. Saffraan geeft geur en kleur, terwijl boter en geraspte Parmezaan de rijst samenhang en hartigheid geven. Arborio werkt goed doordat de korrels tijdens het koken zetmeel afgeven; gebruik liever geen rijst die na het koken los en droog blijft. Spreid de gare rijst uit op een schaal om haar sneller en gelijkmatiger te laten afkoelen. Koude rijst is veel makkelijker te vormen en helpt voorkomen dat de bollen tijdens het vullen uit elkaar vallen.
Voor de ragù is rundergehakt een praktische keuze: het gaart snel en de tomatensaus kan in korte tijd indikken. Laat de saus niet waterig, want overtollig vocht maakt het lastiger de vulling in te sluiten. Erwten geven een lichtzoete beet. Diepvrieserwten zijn hiervoor handig en hoeven niet eerst te ontdooien; verse erwten kunnen in het seizoen ook. Gebruik mozzarella die je goed droogdept en in kleine blokjes snijdt. Een vochtige kaas kan de rijstkorst van binnenuit slap maken. Voor een andere smaak kun je de mozzarella vervangen door een milde, smeltende kaas, maar houd de hoeveelheid bescheiden.
Paneer de bollen volledig: een dun laagje bloem, ei en paneermeel vormt de korst die de vulling bijeenhoudt. Frituur in kleine porties rond 170–175 °C. Bij een lagere temperatuur trekt de korst meer olie op; bij een veel hogere temperatuur kleurt hij voordat de binnenkant warm is. Een keukenthermometer maakt die temperatuur makkelijker te bewaken. Laat de olie tussen porties weer op temperatuur komen en leg de gebakken arancini kort op keukenpapier.
Serveer ze heet als antipasto of met een groene salade als lichte maaltijd. De buitenkant is dan krokant en de mozzarella binnenin zacht. Afgekoelde restjes kun je afgedekt in de koelkast bewaren en binnen twee dagen eten. Verwarm ze op een bakplaat in een oven van 180 °C tot ze ook vanbinnen goed heet zijn; de korst wordt daar doorgaans krokanter van dan in de magnetron. Laat arancini niet langdurig op kamertemperatuur staan.