OVER DIT RECEPTAards, fris en met een beetje crunch
Boekweit heeft een uitgesproken, licht nootachtige smaak die goed overeind blijft naast fruit. Voor pap gebruik je gepelde boekweitkorrels, ook wel boekweitgrutten genoemd. Tijdens het koken worden ze zacht, maar ze hoeven niet volledig uit elkaar te vallen: regelmatig roeren geeft een romig geheel met herkenbare korrels. Spoel de boekweit vooraf kort in een zeef om eventueel stof weg te spoelen. Amandelmelk maakt de smaak mild; kies een ongezoete variant, zodat je zelf bepaalt hoe zoet het ontbijt wordt.
De zure kersen geven de pap het nodige contrast. Diepvrieskersen zijn het hele jaar door praktisch en kunnen rechtstreeks in een pannetje worden verwarmd. In het kersenseizoen kun je verse zure kersen ontpitten; die zijn maar kort verkrijgbaar. Kersen uit een pot kunnen ook: laat ze goed uitlekken en warm ze kort op, zodat de pap niet waterig wordt. Een klein beetje ahornsiroop rondt de scherpe zuren af, maar houd het bescheiden zodat de kers herkenbaar blijft.
Rooster de amandelen in een droge koekenpan en blijf erbij: zodra ze geuren en licht kleuren, zijn ze klaar. Door ze pas aan tafel toe te voegen, blijven ze knapperig tegenover de zachte boekweit en het sappige fruit. Sinaasappelrasp brengt een frisse geur en een subtiele bitterzoete toon. Rasp alleen het gekleurde deel van de schil; het witte gedeelte eronder kan bitter smaken. Geen sinaasappel in huis? Een beetje citroenrasp geeft een frissere, scherpere richting.
Serveer de pap warm of laat haar enkele minuten afkoelen voor een lauwwarm ontbijt. De verhouding geeft een stevige, lepelbare pap; voor een lossere structuur roer je er vlak voor het serveren een scheut amandelmelk door. Je kunt de pap een dag van tevoren koken en afgedekt in de koelkast bewaren. Warm haar in een steelpan op laag vuur op met extra amandelmelk en roer geregeld; verwarm kersen apart of voeg ze de laatste minuten toe. Bewaar de geroosterde amandelen apart en strooi ze er pas bij het serveren over.