OVER DIT RECEPTZilt, fris en krokant
Mosselen hebben van zichzelf een uitgesproken zilte smaak en geven tijdens het garen ook vocht af. Daarom is terughoudendheid met zout hier verstandig: proef eerst voordat je iets toevoegt. Gebruik verse mosselen die gesloten zijn, of die sluiten wanneer je er zacht op tikt. Gooi exemplaren met een kapotte schelp weg. Spoel de mosselen koud af en verwijder eventuele baarden; laat ze niet langdurig in zoet water staan.
Een brede pan met deksel helpt om de mosselen snel en gelijkmatig te laten garen. Verhit de knoflook en chili eerst kort in olie, zonder de knoflook bruin te laten worden. Daarna gaan de mosselen met een klein scheutje water in de pan. Deksel erop, af en toe schudden: de stoom opent de schelpen en de mosselen geven vocht af. Haal ze van het vuur zodra ze open zijn; te lang garen maakt het vlees taai. Gooi exemplaren die na het koken dicht blijven weg.
Het broodkruim bak je apart. Zo krijgt het rustig de tijd om goudbruin te worden en blijft het krokant in plaats van het mosselvocht op te zuigen. Oud witbrood of zuurdesem werkt allebei; maal het grof met de hand of pulseer het kort in een keukenmachine. Vers brood kan ook, maar heeft doorgaans iets langer nodig om droog en knapperig te bakken. Houd het kruim apart tot vlak voor het serveren.
Citroenrasp brengt geurige citrusolie mee, terwijl een beetje sap de zilte smaak aanscherpt. Peterselie geeft een groene, frisse toets; gebruik liever platte peterselie dan gedroogde. Pas de chili aan naar smaak, of laat hem weg als je vooral de mossel en citroen wilt laten spreken. Serveer de mosselen meteen in een schaal, met het broodkruim erover of in een kommetje ernaast. Een extra stuk brood is handig om het vocht met knoflook en citroen op te nemen.