Orzo krijgt in de pan eerst een licht geroosterde smaak en gaart daarna in bouillon tot een smeuïg geheel. Venkel, citroen en dille houden het gerecht fris; de garnalen gaan er pas op het einde bij, zodat ze mals blijven.
Orzo is kleine, rijstvormige pasta. De vorm maakt het handig voor een eenpansgerecht: de korrels nemen bouillon op en geven tegelijk wat zetmeel af, waardoor het geheel smeuïg wordt. Kort bakken in olijfolie vóór de bouillon erbij gaat, geeft de pasta een licht nootachtige toon en helpt de korrels hun vorm te behouden. Het resultaat is risotto-achtig, maar vraagt niet om voortdurend roeren. Af en toe omscheppen voorkomt wel dat orzo aan de bodem blijft plakken.
Venkel geeft een zachte anijssmaak die tijdens het garen milder wordt. Snijd de bol klein en gelijkmatig, zodat de stukjes tegelijk zacht worden en zich goed door de pasta verdelen. De groene stelen kun je fijnsnijden en samen met de dille toevoegen; gebruik ze alleen als ze fris en stevig zijn. Citroenrasp brengt geurige citrusolie in het gerecht, terwijl een beetje sap aan het einde de romige indruk opfrist. Voeg het sap geleidelijk toe en proef: citroenen verschillen in scherpte.
Garnalen hebben maar enkele minuten nodig. Doe ze pas bij de bijna gare orzo en haal de pan van het vuur zodra ze ondoorzichtig zijn en net stevig aanvoelen. Langer garen maakt ze snel taai. Rauwe, gepelde garnalen zijn praktisch, maar diepvriesgarnalen kunnen ook: laat ze volledig ontdooien en dep ze droog, zodat ze de pan niet onnodig afkoelen. Gebruik je grotere garnalen, geef ze zo nodig een minuut extra.
De combinatie past goed bij dagen waarop je iets fris maar vullends wilt, zonder dat het gerecht aan één seizoen gebonden is. Venkel is in veel supermarkten het hele jaar verkrijgbaar. Is de smaak je te uitgesproken, vervang dan een deel van de venkel door fijngesneden bleekselderij. Geen verse dille in huis? Een kleinere hoeveelheid peterselie werkt ook, al wordt de smaak dan minder anijsachtig. Gebruik gewone kleine pasta alleen als alternatief en volg de gaartijd op de verpakking; die kan verschillen van die van orzo.
Serveer de orzo direct, wanneer de saus nog soepel is. Een groene salade met een eenvoudige vinaigrette is genoeg erbij; extra kaas is niet nodig en kan de frisse smaak van citroen en venkel overheersen. Restjes kun je binnen twee uur afgedekt in de koelkast zetten en binnen twee dagen gebruiken. Warm ze goed door in een pannetje met een scheutje water of bouillon. De garnalen worden bij opnieuw verwarmen iets steviger, dus warm rustig op en roer zo min mogelijk.
Verhit de olijfolie in een ruime hapjespan op middelhoog vuur. Bak de sjalot en venkel 5 minuten, tot ze zacht beginnen te worden. Roer de knoflook erdoor en bak 30 seconden mee.
Voeg de orzo toe en bak 1–2 minuten, terwijl je regelmatig roert, tot de korrels glanzen en licht geroosterd ruiken.
Schenk 700 ml warme bouillon in de pan en roer de orzo los. Laat 8 minuten zachtjes koken zonder deksel en roer af en toe. Voeg de rest van de bouillon in scheutjes toe als de pan droog begint te worden.
Roer de garnalen erdoor en laat 3–4 minuten garen, tot ze ondoorzichtig zijn en net stevig aanvoelen. Proef of de orzo gaar is; laat zo nodig nog 1–2 minuten garen met een klein scheutje bouillon.
Haal de pan van het vuur. Meng citroenrasp, 1 eetlepel citroensap en de dille erdoor. Breng op smaak met zout, peper en eventueel nog wat citroensap. Serveer meteen.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.