Groene paprika krijgt door blakeren zachte, rokerige randen; rijpe tomaat, rodewijnazijn en ansjovis brengen daar frisheid en ziltige diepte bij. Serveer dit lauwwarme groentegerecht met brood of naast gegrilde vis.
Dit bijgerecht draait om het verschil tussen stevig en sappig: de paprika wordt zacht en krijgt donkere blaren, terwijl rijpe tomaat juist wat vocht en frisheid toevoegt. Ansjovis smelt niet helemaal weg, maar wordt fijngehakt zodat de ziltige smaak zich verdeelt zonder de groente te overheersen. Rodewijnazijn houdt het geheel levendig; olijfolie rondt de scherpe randjes af. Het resultaat is uitgesproken, maar vraagt geen lange ingrediëntenlijst.
Kies paprika’s die stevig aanvoelen en een gladde schil hebben. Groene paprika is vaak wat bitterder en kruidiger dan rode, wat goed samengaat met de zoetere tonen van rijpe tomaat. In de warmere maanden zijn tomaten doorgaans makkelijker rijp en geurig te vinden; buiten het seizoen kun je zoeken naar goed gerijpte trostomaten. Grote groene puntpaprika’s kunnen ook, maar die garen sneller en zijn soms dunner dan gewone paprika’s.
Blakeren geeft meer dan alleen kleur. De hoge hitte laat blaren ontstaan en verzacht het vruchtvlees, terwijl de schil plaatselijk donker kleurt. Gebruik een hete grill of een zware koekenpan en draai de paprika’s regelmatig; laat ze niet volledig zwart worden. Een paar minuten afgedekt laten rusten maakt de schil makkelijker los te trekken. Je hoeft niet ieder restje te verwijderen: gedeeltelijk pellen houdt wat geroosterde smaak vast en voorkomt dat de paprika uit elkaar valt.
Proef het tomatenmengsel voordat je extra zout toevoegt. Ansjovis is al zout, en ook de hoeveelheid vocht en zoetheid van tomaten verschilt. Rodewijnazijn geeft een stevige, fruitige zuurheid; sherryazijn kan als vervanging, maar is iets anders van smaak. Gebruik ansjovis uit olie en hak die fijn. Als je die niet wilt gebruiken, geven fijngehakte kappertjes ook ziltigheid, al wordt het gerecht dan minder hartig en diep.
Laat de paprika en tomaat na het omscheppen kort samenstaan, zodat het vocht van de tomaat zich mengt met olie en azijn. Serveer op kamertemperatuur of lauwwarm, met brood om het sap op te nemen, of als tegenhanger bij gegrilde vis. Bewaar restjes afgedekt in de koelkast en zet ze na het bereiden binnen twee uur koud; eet ze binnen twee dagen. Haal alleen de portie die je gaat serveren uit de koelkast en laat die kort op temperatuur komen.
Verhit de grill op de hoogste stand, of zet een zware koekenpan op hoog vuur. Was de paprika’s en droog ze goed af.
Leg de paprika’s onder de grill of in de hete pan. Keer ze regelmatig tot de schil op meerdere plekken geblakerd is en het vruchtvlees zacht begint te worden; reken op 10–15 minuten.
Leg de paprika’s in een kom en dek die 8 minuten af. Trek daarna met je vingers of een mesje een deel van de schil los. Verwijder de steeltjes en zaadlijsten en snijd de paprika’s in brede repen.
Snijd de tomaten in kleine stukken en hak de ansjovisfilets fijn. Meng in een schaal met de rodewijnazijn, olijfolie en zwarte peper.
Schep de paprikarepen door het tomatenmengsel en laat 10 minuten staan. Proef en voeg alleen indien nodig wat zout toe. Serveer lauwwarm of op kamertemperatuur.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.