Stevige groene tomaten krijgen in een hete pan donkere snijvlakken, terwijl ze vanbinnen sappig en friszuur blijven. Citroen, zoute feta, verse koriander en geroosterde pompoenpitten maken er een kleurrijk bijgerecht van met zowel zachte als knapperige textuur.
Groene tomaten zijn niet altijd simpelweg onrijpe rode tomaten: sommige rassen blijven ook wanneer ze rijp zijn groen. Voor dit gerecht zijn vooral stevige exemplaren geschikt die hun vorm houden en een frisse, lichtzure smaak hebben. In Nederland zijn groene tomaten niet overal standaard verkrijgbaar; vraag ernaar bij een groentewinkel of zoek ze wanneer tomaten in de late zomer volop worden aangeboden. Kies vruchten die zwaar aanvoelen en geen zachte plekken hebben.
De pan moet goed heet zijn voordat de tomaten erin gaan. Zo kleuren de snijvlakken snel donker, terwijl de buitenkant niet lang genoeg bakt om volledig in te zakken. Een brede koekenpan helpt: tomaten die dicht op elkaar liggen, geven vocht af en stomen eerder dan dat ze blakeren. Bak ze zo nodig in twee porties en draai ze niet steeds om. Een beetje kleur en een stevige vorm zijn hier precies de bedoeling.
Citroen en een kleine hoeveelheid honing brengen de uitgesproken frisheid van de tomaten in balans. De honing hoort niet zoet op de voorgrond te staan; hij rondt alleen de scherpe randjes af. Gebruik een milde olijfolie, zodat het fruitige aroma niet overheerst. Feta voegt zout en romigheid toe. Is die niet beschikbaar, dan kan een andere kruimelige, zoute witte kaas uitgelekt worden gebruikt, al verandert de smaak daarmee.
Koriander geeft een frisse, groene toets die goed past bij de citroen. Wie niet van koriander houdt, kan platte peterselie nemen; dat maakt het resultaat milder, maar blijft goed combineren met de kaas. Pompoenpitten zorgen voor een stevige crunch en zijn snel geroosterd in een droge pan. Sesamzaad kan als alternatief, maar gebruik dan een kleinere hoeveelheid omdat de smaak intenser is.
Serveer de tomaten direct, als bijgerecht bij gegrilde groenten, vis of kip, of met brood om het citroenige sap en de olie op te nemen. De schaal is ook lekker naast een eenvoudige graansalade. Maak hem bij voorkeur vlak voor het eten: eenmaal afgekoeld worden de tomaten zachter en verliezen de pitten een deel van hun knapperigheid. Zet restjes afgedekt in de koelkast en eet ze binnen twee dagen; warm ze voorzichtig op in een pan of serveer ze koud.
Was de tomaten en droog ze goed af. Halveer ze door de steel heen. Roer in een klein kommetje 1 el olijfolie, het citroensap, de honing en het zout door elkaar.
Rooster de pompoenpitten in een droge koekenpan op middelhoog vuur 2–3 minuten, schud de pan regelmatig en schep de pitten eruit zodra ze licht kleuren en beginnen te geuren.
Verhit de resterende 1 el olijfolie in dezelfde brede pan op hoog vuur. Leg de tomaten met de snijkant omlaag in de pan, zonder ze op elkaar te leggen. Bak ze 3–4 minuten tot de snijvlakken donker geblakerd zijn, maar de tomaten nog stevig zijn. Bak ze zo nodig in twee porties.
Schik de tomaten met de snijkant omhoog op een schaal. Lepel het citroen-honingmengsel erover en laat het kort in de warme tomaten lopen.
Verkruimel de feta over de tomaten en strooi de koriander, citroenrasp en geroosterde pompoenpitten erover. Serveer direct.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.