Dikke parten bloemkool roosteren tot ze zacht zijn en donkerbruine randjes krijgen: dat is precies wat de romige polenta en frisse salsa nodig hebben. Groene olijven, kappertjes, citroen en peterselie brengen zout, zuur en kruidigheid in elke hap.
Bloemkool wordt in dikke parten geroosterd, zodat de buitenkant diep goudbruin kan worden terwijl de kern zacht blijft. Snijd de kool eerst doormidden en daarna in parten die aan de stronk vastzitten; zo vallen de roosjes minder snel uit elkaar. Een hete oven en voldoende ruimte op de bakplaat helpen de bloemkool te roosteren in plaats van te stomen. Leg de parten met wat ruimte ertussen en draai ze pas om als de onderkant kleur heeft.
De salsa is bewust fris en stevig van smaak. Groene olijven en kappertjes leveren zout en hartigheid, terwijl citroensap en -rasp de rijke polenta en geroosterde kool oplichten. Hak alles met een mes fijn, maar maak er geen gladde saus van: kleine stukjes geven meer beet en zorgen dat de smaken herkenbaar blijven. Olijven en kappertjes verschillen sterk in zoutgehalte, dus proef de salsa voordat je extra zout toevoegt. Gebruik ontpitte groene olijven uit pot of van de markt; spoel ze kort af als ze erg zout zijn.
Polenta geeft het gerecht een zachte, lepelbare basis. Door de maïsgries al roerend geleidelijk in kokend water te strooien, voorkom je klontjes. Blijf tijdens het garen regelmatig roeren en volg ook de aanwijzingen op de verpakking: grove polenta heeft vaak langer nodig dan fijne. Parmezaan en boter maken de polenta voller en ronder van smaak, zonder de geroosterde bloemkool te overstemmen. Voor een vegetarische variant kun je Parmezaan vervangen door een kaas met vegetarisch stremsel; laat voor een plantaardige versie zowel kaas als boter weg en roer op het einde een scheut olijfolie erdoor.
Bloemkool is in Nederland doorgaans goed verkrijgbaar, met het lokale seizoen vooral in de warmere maanden; deze bereiding werkt ook prima met kool uit de supermarkt buiten die periode. Kies een stevige, compacte bloemkool zonder verkleurde plekken. Voor een andere kruidige noot kun je een deel van de peterselie vervangen door bladselderij, maar houd de citroen en kappertjes in de salsa voor het frisse contrast. Serveer als hoofdgerecht, eventueel met een groene salade of knapperig brood. Zet restjes binnen twee uur gekoeld weg en bewaar ze afgedekt maximaal drie dagen; warm de bloemkool en polenta goed door, met een scheut water bij de polenta als die stevig is geworden.
Verwarm de oven voor op 220 °C (200 °C hetelucht). Bekleed een bakplaat met bakpapier. Snijd de bloemkool in de lengte in vier tot zes dikke parten; laat de stronk eraan zitten zodat de parten heel blijven.
Leg de bloemkool op de bakplaat. Bestrijk met 2 eetlepels olijfolie en bestrooi met ongeveer driekwart theelepel zout en zwarte peper. Rooster 30–35 minuten, keer de parten halverwege om, tot ze zacht zijn en diep goudbruine randen hebben.
Maak intussen de salsa. Hak de olijven, kappertjes en peterselie fijn en meng met de citroenrasp, het citroensap en de resterende eetlepel olijfolie. Proef en voeg zo nodig wat zout toe.
Breng het water met het resterende zout aan de kook. Strooi de polenta al roerend in een dunne straal erbij. Zet het vuur laag en kook al roerend volgens de aanwijzingen op de verpakking, tot de polenta zacht en romig is. Voeg zo nodig een scheut heet water toe als hij te dik wordt.
Roer de boter en Parmezaanse kaas door de polenta. Proef en breng op smaak met zwarte peper en eventueel extra zout.
Verdeel de polenta over vier borden. Leg de geroosterde bloemkool erop en schep de olijvensalsa erover.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.