Donkere, geroosterde randjes en een stevige beet maken broccoli het middelpunt van dit gerecht. Witte bonen en amandel geven de citroencrème body; krokante amandelen en peterselie zorgen voor frisheid en crunch. Met couscous erbij is het een complete maaltijd.
Broccoli heeft genoeg smaak en structuur om hier de hoofdrol te spelen. In een hete oven kleuren de roosjes aan de buitenkant en worden de steeltjes gaar zonder meteen zacht te worden. Snijd de broccoli daarom in flinke, ongeveer even grote stukken en spreid die uit over de bakplaat. Als de stukken op elkaar liggen, stomen ze eerder dan dat ze roosteren. Nederlandse broccoli is vooral in de zomer en herfst van eigen bodem verkrijgbaar; buiten die periode is broccoli uit de winkel een prima keuze.
De crème is romig zonder room: witte bonen zorgen voor een zachte, stevige basis en amandelpasta geeft een milde, nootachtige smaak. Citroen houdt die combinatie fris. Voeg het water tijdens het pureren beetje voor beetje toe, zodat de crème glad wordt maar niet dun. Een kleine teen knoflook geeft wat pit; laat die weg als je liever een zachtere, meer uitgesproken citroensmaak wilt. Geen amandelpasta in huis? Gebruik tahin voor een krachtiger, licht bittere smaak, of een lepel olijfolie voor een mildere crème.
De broccoli wordt niet helemaal zacht, en dat is juist de bedoeling: de geroosterde randjes contrasteren met de gladde bonencrème. Extra citroensap vlak voor het serveren trekt de smaken bij elkaar. Proef de crème ook apart en breng die goed op smaak; op een ruime schaal wordt hij samen met de broccoli gegeten, niet als een losse saus aan de zijkant. De geroosterde amandelen voegen een duidelijke crunch toe, terwijl peterselie voor een groene, kruidige noot zorgt.
Couscous maakt het gerecht vullender en neemt wat van de crème op. Je kunt die vervangen door bulgur, rijst of stevig brood. Houd je het liever groenterijk, serveer dan kleinere porties couscous en zet eventueel een frisse salade met komkommer of radijs erbij. Roer restjes crème voor gebruik los met een scheutje water; gekoeld kan die wat opstijven. Bewaar overgebleven broccoli en crème afgedekt in de koelkast en eet ze binnen drie dagen. Warm de broccoli in de oven op voor de beste beet; in de magnetron wordt hij doorgaans zachter.
Verwarm de oven voor op 220 °C (200 °C hetelucht). Snijd de broccoli in flinke roosjes en snijd de geschilde steel in stukken van ongeveer 2 cm.
Schep de broccoli op een bakplaat om met de olijfolie en ongeveer driekwart van het zout. Spreid de stukken uit en rooster ze 20–25 minuten, tot de randen donker kleuren en de steel gaar is maar nog wat beet heeft.
Pureer intussen de witte bonen met de amandelpasta, knoflook, de rasp van de citroen, 2 el citroensap en de rest van het zout. Voeg tijdens het pureren geleidelijk 60 ml water toe; voeg zo nodig meer toe tot de crème glad en lepelbaar is.
Rooster de gehakte amandelen in een droge koekenpan op middelhoog vuur 2–3 minuten, regelmatig omscheppend, tot ze goudbruin zijn. Schep ze op een bord.
Doe de couscous in een hittebestendige kom, schenk het kokende water erover en dek de kom af. Laat 5 minuten staan en maak de korrels los met een vork.
Verdeel de citroen-amandelcrème over een schaal. Schep de geroosterde broccoli erop en maak af met de geroosterde amandelen, peterselie en extra citroensap naar smaak. Serveer met de couscous.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.