Donker geroosterde broccoliroosjes op zachte, citroenige polenta, met knoflook en chili in warme olijfolie. Een eenvoudig hoofdgerecht met romige, frisse en pittige smaken naast elkaar.
Dit gerecht is Italiaans geïnspireerd, maar geen klassieke regionale bereiding. Polenta, gemaakt van maïsgries, vormt een rustige basis voor broccoli die in een hete oven donkere, geroosterde randjes krijgt. Die stevige groentesmaak heeft iets romigs nodig om tegenwicht te bieden; polenta doet dat zonder de broccoli naar de achtergrond te drukken. Citroenrasp door de polenta en een beetje citroensap over de groente houden het geheel fris. De chiliolie brengt warmte en een knapperig accent.
Voor uitgesproken geroosterde broccoli is ruimte op de bakplaat belangrijk. Verdeel de roosjes in royale, ongeveer even grote stukken en leg ze met wat tussenruimte neer; een overvolle plaat houdt stoom vast, waardoor de broccoli eerder zacht dan gebruind wordt. Snijd ook de geschilde stronk in hapklare stukken, want die is eetbaar en gaart goed mee. De oven moet heet zijn en de broccoli hoeft niet voortdurend te worden omgeschept: laat de vlakke kanten contact maken met de plaat voor kleur. Broccoli is het hele jaar verkrijgbaar; in koelere maanden past de stevige, hartige smaak extra goed bij een warme basis.
De chiliolie maak je door dunne plakjes knoflook zachtjes in olijfolie goudbruin te bakken. Houd het vuur laag: knoflook kleurt snel en smaakt bitter als hij te donker wordt. Giet de hete olie bij de chilivlokken in een hittebestendig kommetje; zo trekt de chili in de olie terwijl de knoflook krokant blijft. Gebruik milde chilivlokken voor een zachtere hitte, of voeg iets meer toe als je graag pittig eet. Laat de olie niet roken en proef voorzichtig voordat je extra chili toevoegt.
Roer de polenta geleidelijk door kokend water en blijf regelmatig roeren, vooral langs de bodem van de pan, zodat er geen klontjes ontstaan of iets aanbrandt. Fijne polenta wordt in ongeveer 20 tot 25 minuten zacht; gebruik je een snelkookvariant, volg dan de aanwijzingen op de verpakking en houd rekening met een kortere kooktijd. Een klont boter maakt de polenta gladder, terwijl Parmezaanse kaas een hartiger smaak geeft. Wie liever geen kaas gebruikt, kan bij het serveren een lepel yoghurt toevoegen. Serveer meteen, want polenta dikt af als hij staat; een scheut heet water maakt hem weer soepel. Restjes kun je afgedekt in de koelkast bewaren en met wat water op laag vuur al roerend opwarmen.
Verwarm de oven voor op 220 °C (200 °C hetelucht). Snijd de broccoli in royale roosjes en de geschilde stronk in hapklare stukken. Meng met 2 eetlepels olijfolie en ½ theelepel zout. Verdeel over een bakplaat en rooster 20–25 minuten, tot de randen donker kleuren en de stronk gaar is.
Breng ondertussen 750 ml water met een flinke snuf zout aan de kook. Strooi de polenta er al roerend in. Zet het vuur laag en roer regelmatig 20–25 minuten, of volgens de aanwijzingen op de verpakking als je snelkookpolenta gebruikt.
Verwarm tijdens het koken van de polenta 60 ml olijfolie met de plakjes knoflook in een kleine pan op laag vuur. Bak rustig tot de knoflook goudbruin is, ongeveer 3–4 minuten. Schep de knoflook uit de pan en leg op een bordje. Doe de chilivlokken in een hittebestendig kommetje en giet de warme olie erover.
Roer de citroenrasp, het citroensap en de boter door de gare polenta. Proef en voeg zo nodig zout toe. Schep de polenta over twee borden en verdeel de geroosterde broccoli erover.
Lepel de chiliolie over de broccoli en strooi de krokante knoflook erover. Serveer met Parmezaanse kaas of een lepel yoghurt, als je die gebruikt.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.