Goudbruine pastinaak krijgt een frisse sinaasappeldressing, zachte dille en knapperige pompoenpitten. Een eenvoudig bijgerecht dat goed past naast granen, peulvruchten of gebakken vis.
Pastinaak heeft van zichzelf een zachte, licht zoete smaak. Door de wortels in lange parten te snijden en op hoge temperatuur te roosteren, worden de randen bruin en krijgt het vruchtvlees een zachte, bijna romige beet. Pastinaak is vooral in de koudere maanden ruim verkrijgbaar. Kies stevige wortels zonder slappe plekken; kleinere exemplaren zijn vaak makkelijker in gelijke parten te snijden. Schillen kan, maar is niet noodzakelijk als je de wortels goed schoonboent.
De grootte van de parten bepaalt hoe gelijkmatig ze garen. Snijd dikke wortels eerst in de lengte doormidden en maak parten die ongeveer even breed zijn. Leg ze met wat ruimte op de bakplaat: als de plaat te vol ligt, komt er vocht vrij en stomen de stukken eerder dan dat ze bruine randjes krijgen. Halverwege keren helpt om meer kanten kleur te geven. De oven hoeft niet op grillstand; een hete oven en voldoende ruimte doen het werk.
De dressing gaat er pas na het roosteren over. Sinaasappelsap brengt zuur en fruitigheid, mosterd geeft een hartige scherpte en helpt het sap met de olijfolie te mengen. Zo blijft de dressing fris in plaats van mee te karamelliseren op de bakplaat. Een gewone gladde mosterd werkt prima; grove mosterd geeft kleine pittige zaadjes en een iets stevigere textuur. Proef de dressing voor je hem toevoegt: sinaasappels verschillen in zoetheid en zuurheid.
Dille geeft een groene, anijsachtige frisheid die goed aansluit bij de zoete wortel en citrus. Snijd de blaadjes pas vlak voor het serveren; door lang roeren of verhitten verliezen ze hun frisse karakter. Pompoenpitten zorgen voor een stevige crunch. Rooster ze kort in een droge koekenpan en haal ze eruit zodra ze beginnen te geuren en licht kleuren, want ze kunnen snel verbranden. Laat ze even afkoelen zodat ze knapperig blijven.
Serveer de pastinaak warm of op kamertemperatuur, bijvoorbeeld naast gekookte granen of linzen, of bij gebakken vis. Ook met een lepel dikke yoghurt erbij vormt het een voller bijgerecht; voeg die apart toe zodat de pitten krokant blijven. Restjes kun je afgedekt in de koelkast bewaren en binnen twee dagen gebruiken. Warm ze op in een oven of koekenpan; de pastinaak wordt dan weer warm, al zijn de geroosterde pitten na bewaren minder krokant. Bewaar eventuele extra pitten apart en strooi die er vlak voor het eten over.
Verwarm de oven voor op 220 °C (200 °C hetelucht). Bekleed een bakplaat met bakpapier.
Schil de pastinaak indien gewenst en snijd in de lengte in parten van ongeveer gelijke dikte. Meng ze op de bakplaat met 1½ eetlepel olijfolie, het zout en de peper. Spreid uit met ruimte tussen de parten.
Rooster de pastinaak 25–30 minuten. Keer de parten halverwege, tot ze zacht zijn en goudbruine randjes hebben.
Rooster intussen de pompoenpitten in een droge koekenpan op middelhoog vuur. Schud de pan regelmatig en neem de pitten van het vuur zodra ze licht kleuren en beginnen te geuren.
Klop het sinaasappelsap met de mosterd en de resterende 2 eetlepels olijfolie tot een dressing. Proef en breng zo nodig verder op smaak met een snuf zout en peper.
Leg de warme pastinaak op een schaal. Schep de dressing erover en maak af met de dille en pompoenpitten. Serveer direct.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.