OVER DIT RECEPTZoet, pittig en fris van één bakplaat
Pompoen en kikkererwten vormen een stevige basis met verschillende texturen: pompoen wordt vanbinnen zacht en krijgt aan de randen bruine, licht gekaramelliseerde plekken; goed uitgelekte kikkererwten worden droger en steviger in de oven. Harissa geeft beide een warme, kruidige smaak. De pittigheid verschilt per merk, dus proef de pasta eerst en gebruik bij een scherpe variant iets minder. De yoghurt-citroensaus is bewust koel en fris, zodat de harissa niet alles overheerst.
De oven moet goed heet zijn voordat de groenten erin gaan. Snijd de pompoen in blokken van ongeveer tweeënhalve centimeter, zodat die gaar wordt zonder uit elkaar te vallen. Dep de kikkererwten droog met een schone theedoek of keukenpapier: achtergebleven vocht maakt ze eerder zacht dan krokant. Geef alles ruimte op de bakplaat; op een volle plaat ontstaat stoom en blijven de randen bleek. Twee bakplaten zijn handiger als de ingrediënten dicht op elkaar liggen.
Pompoen is in Nederland vooral in de herfst ruim verkrijgbaar, maar de meeste soorten zijn ook buiten dat seizoen te vinden. Hokkaido kan met schil worden geroosterd als die stevig en schoon is; bij flespompoen is schillen doorgaans prettiger. Gebruik naturel kikkererwten uit blik of pot en spoel ze goed af. Harissa is een Noord-Afrikaanse chilipasta met uiteenlopende samenstellingen; dit gerecht schrijft geen specifieke regionale versie voor. Als je geen harissa hebt, geeft een combinatie van chilivlokken en een beetje komijn wel pit, maar niet dezelfde volle smaak.
Roer voor de saus de citroen er geleidelijk door en proef voordat je extra zout toevoegt: yoghurt verschilt in zuurheid en harissa bevat soms al zout. Volle yoghurt geeft een romige saus; Griekse yoghurt kan met een scheutje water worden losgeroerd. Gebruik de koriander zowel in de saus als erbovenop voor een frisse, groene toets. Wie koriander liever vermijdt, kan platte peterselie nemen; dat verandert het aroma, maar houdt het gerecht fris.
Serveer de geroosterde pompoen en kikkererwten direct met de saus ernaast of eroverheen, zodat de geroosterde randen niet meteen zacht worden. Warm platbrood is handig om de saus en losse kikkererwten op te nemen. Restjes kun je afgedekt in de koelkast bewaren en binnen twee dagen goed door en door verhitten. De kikkererwten verliezen daarbij wat van hun krokante laagje; warm ze eventueel apart op een bakplaat in de oven op en voeg de saus pas aan tafel toe.