Goudbruine pompoen, knapperige salie en frisse citroenricotta maken van korte pasta een romig maar niet zwaar hoofdgerecht. De oven doet het meeste werk; met wat pastawater bind je alles tot een glanzende saus.
Pompoen wordt in de oven zoeter en krijgt gekaramelliseerde randjes, terwijl de binnenkant zacht blijft. Dat geroosterde karakter geeft de pasta meer diepte dan pompoen die alleen in een saus wordt gekookt. Snijd de blokjes ongeveer even groot, zodat ze tegelijk gaar zijn, en spreid ze uit over de bakplaat. Als ze op elkaar liggen, stomen ze eerder dan dat ze bruinen. Flespompoen is handig om te schillen en snijden; een stevige, eetbare schil kun je bij sommige pompoensoorten laten zitten.
Pompoen is vooral ruim beschikbaar in de herfst en winter, maar gekoelde of bewaarde pompoen is ook buiten die maanden te vinden. De combinatie met pasta, ricotta en salie is Italiaans geïnspireerd, zonder één specifieke regionale klassieker te willen nabootsen. Korte pasta zoals rigatoni, penne of fusilli werkt goed: de ribbels en holtes houden kleine stukjes pompoen en saus vast. Kook de pasta beetgaar en bewaar wat kookwater. Het zetmeel daarin helpt de boter en ricotta aan de pasta te laten hechten.
Bak de salie rustig in boter tot de blaadjes krokant zijn en de boter nootachtig ruikt. Houd het vuur gematigd: salie wordt snel donker en bittere boter kan de zachte pompoensmaak overheersen. Roer de pasta en pompoen met een scheut kookwater door de salieboter; voeg meer water toe als het geheel droog oogt. Meng de ricotta met citroenrasp en een beetje sap en schep die op het laatst door de pasta. Zo blijft de citroen fris en wordt de ricotta niet korrelig door overmatige hitte.
Pompoenpitten zorgen voor een geroosterde, knapperige tegenhanger. Rooster ze kort in een droge koekenpan en blijf erbij, want ze kunnen snel kleuren. Geen ricotta in huis? Gebruik volle kwark voor een frissere, iets minder romige saus, of mascarpone met extra citroensap voor een rijkere variant. Gedroogde salie is geen gelijkwaardige vervanger voor de krokant gebakken blaadjes; laat die liever weg dan dat je er veel van gebruikt.
Serveer de pasta meteen, zolang de saus glanst en de pitten knapperig zijn. Een eenvoudige groene salade met een zure dressing past erbij en houdt de maaltijd licht. Als er pasta overblijft, zet die dan binnen twee uur afgedekt in de koelkast en eet binnen drie dagen. Warm rustig op in een pan met een scheut water; voeg ricotta of een beetje extra citroen pas toe als de pasta niet meer hard kookt.
Verwarm de oven voor op 220 °C (200 °C hetelucht). Meng de pompoenblokjes op een bakplaat met de olijfolie, ½ tl zout en de zwarte peper. Spreid ze uit en rooster ze 25–30 minuten, tot ze zacht zijn en aan de randen diep goudbruin kleuren.
Rooster intussen de pompoenpitten in een droge koekenpan op middelhoog vuur. Schud de pan regelmatig; haal de pitten eruit zodra ze licht kleuren en beginnen te knappen.
Kook de pasta in ruim gezouten water beetgaar volgens de aanwijzingen op de verpakking. Schep vóór het afgieten 250 ml kookwater uit de pan apart.
Smelt de boter in een ruime koekenpan op middellaag vuur. Bak de salieblaadjes 1–2 minuten, keer ze eenmaal en haal ze eruit zodra ze krokant zijn. Laat de boter licht goudbruin kleuren en haal de pan van het vuur als ze nootachtig ruikt.
Roer de ricotta in een kom glad met de citroenrasp, 1 el citroensap en de resterende ¼ tl zout. Voeg eventueel nog een klein scheutje citroensap toe naar smaak.
Zet de pan met salieboter terug op laag vuur. Voeg de afgegoten pasta en 100 ml kookwater toe en schep om tot het vocht licht bindt. Schep de geroosterde pompoen er voorzichtig door. Voeg zo nodig extra kookwater toe voor een glanzende saus.
Haal de pan van het vuur en schep de citroenricotta er losjes doorheen. Verdeel over vier borden en maak af met de gebakken salie en geroosterde pompoenpitten. Serveer direct.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.