Warme tomaten met gekaramelliseerde randjes, koele citroen-dillecrème en krokante pompoenpitten: een eenvoudige lunch met sappige, romige en knapperige texturen op zuurdesem.
Dit gerecht draait om het verschil tussen warme, geconcentreerde tomaat en een koele, frisse crème. In de oven verliezen gehalveerde tomaten vocht; hun sap wordt intenser en de snijvlakken kleuren aan de randen. Ricotta met citroen en dille brengt daar romigheid, zuur en een groen kruidig accent tegenover. Zuurdesembrood houdt de toppings goed vast en heeft genoeg smaak om niet weg te vallen. Pompoenpitten maken elke hap wat knapperiger.
Tomaten zijn in Nederland doorgaans het smaakvolst in de zomer, wanneer ze rijp en geurig zijn. Kies voor dit recept stevige, rijpe exemplaren die nog netjes in helften te snijden zijn. Buiten het seizoen kun je kleine rijpe tomaten nemen; die roosteren sneller en geven vaak veel sap. Leg de tomaten met het snijvlak omhoog op de bakplaat, zodat ze kleuren en vocht kunnen verdampen in plaats van in een plas te garen. De knoflook roostert mee en wordt zo milder dan rauwe knoflook.
Geef de tomaten ruimte op de bakplaat. Als ze dicht op elkaar liggen, stomen ze eerder dan dat hun randen karamelliseren. Een beetje olijfolie helpt bij het kleuren, maar is geen reden om de plaat vol olie te zetten: het vrijgekomen tomatensap levert al smaak. Houd de crème juist eenvoudig. Roer citroenrasp en een klein beetje sap door de ricotta en proef voordat je meer toevoegt; te veel sap maakt haar dun en kan de frisse tomaat overheersen. Dille past hier goed, maar fijngesneden bieslook is een bruikbaar alternatief.
Rooster de pompoenpitten kort in een droge koekenpan en blijf erbij: ze kleuren snel. Zonnebloempitten kunnen ze vervangen, of laat de pitten weg als je geen extra crunch wilt. Gebruik stevig zuurdesembrood en rooster het vlak voor het serveren, zodat het onder de warme tomaten niet meteen zacht wordt. Serveer de sneetjes als lunch op zichzelf, of zet er een groene salade naast. Zet eventuele restjes tomaat en ricottacrème apart afgesloten in de koelkast en gebruik ze binnen twee dagen; rooster het brood pas wanneer je gaat eten.
Verwarm de oven voor op 210 °C. Halveer de tomaten en leg ze met het snijvlak omhoog op een bakplaat. Besprenkel met olijfolie, verdeel de knoflook erover en bestrooi met zout en peper.
Rooster de tomaten 20–25 minuten, tot de randen donkerder kleuren en het vrijgekomen sap geconcentreerd is. Haal de bakplaat uit de oven.
Rooster intussen de pompoenpitten in een droge koekenpan op middelhoog vuur. Schud de pan regelmatig en haal de pitten eruit zodra ze licht kleuren en beginnen te knappen.
Roer de ricotta met de citroenrasp, 1 tl citroensap en de dille glad. Proef en voeg zo nodig nog wat citroensap of peper toe.
Rooster het zuurdesembrood. Bestrijk de sneetjes met de kruidencrème en schep de warme tomaten met hun bakplaatvocht erop. Maak af met de pompoenpitten en serveer direct.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.