OVER DIT RECEPTFris groen bij zoete, geroosterde parten
Zoete aardappel heeft van zichzelf genoeg zoetheid om in de oven mooi te kleuren. Snijd de knollen in parten van ongeveer gelijke dikte, zodat ze tegelijk gaar worden. Op een hete bakplaat verdampt vocht sneller dan op een koele; daardoor kunnen de snijvlakken bruinen in plaats van zachtjes stomen. Leg de parten met ruimte ertussen neer en gebruik liever twee bakplaten dan één overvolle. De buitenkant wordt dan licht kleverig en gekaramelliseerd, terwijl het binnenste zacht blijft.
De groene saus is bewust fris en kruidig: koriander en peterselie geven verschillende aroma’s, citroen maakt het geheel helder en een groene chili brengt de pittigheid. Hoe heet de saus wordt, hangt af van de chili. Haal voor een mildere versie de zaadjes en zaadlijsten eruit, of begin met een halve chili en proef voordat je meer toevoegt. Een kleine blender geeft een gladde saus; met een vijzel of fijn hakwerk blijft de textuur grover. Voeg een scheutje water toe als de saus te dik is om te lepelen.
Pompoenpitten hebben maar een paar minuten nodig in een droge koekenpan. Schud de pan geregeld en haal de pitten eruit zodra ze geuren en hier en daar licht kleuren: ze kunnen snel doorschieten van geroosterd naar bitter. Laat ze afkoelen voordat je ze over het gerecht strooit, dan behouden ze hun krokante beet. Geen pompoenpitten in huis? Zonnebloempitten passen ook, al zijn ze wat kleiner en milder van smaak.
Serveer de aardappel als bijgerecht bij gebakken vis, gegrilde tofu of een maaltijd met peulvruchten. De saus en pitten maken het gerecht ook geschikt om met platbrood op te scheppen. Maak je het vooraf, bewaar de geroosterde aardappel en saus dan apart, afgedekt in de koelkast, en gebruik ze binnen twee dagen. Warm de parten op een bakplaat in een oven van 200 °C op tot ze door en door heet zijn; voeg de saus en pitten pas vlak voor het serveren toe. Zo blijft het verschil tussen zacht, fris en krokant behouden.