Geroosterde zoete-aardappelpartjes met tahin-limoensaus

Zoet, romig en friszuur

Zoete aardappel heeft van zichzelf een volle, zoete smaak. Door de knollen in dikke partjes te snijden en ze op hoge temperatuur te roosteren, krijgt die zoetheid een hartiger tegenwicht: de buitenkant kleurt en karamelliseert, terwijl het midden zacht blijft. Geef de partjes ruimte op de bakplaat. Als ze dicht op elkaar liggen, komt er eerder vocht vrij en worden ze minder bruin. Een beetje olie helpt de randen kleuren; halverwege keren zorgt voor een gelijkmatige garing.

De saus brengt een ander soort zachtheid. Tahin, een pasta van gemalen sesamzaad, is romig en licht bitter. Limoensap maakt de smaak levendiger en snijdt door het zoete en rijke van de aardappel. Roer er koud water beetje bij beetje door: tahin kan eerst dikker worden, maar wordt daarna glad en schenkbaar. De juiste hoeveelheid water hangt af van hoe stevig de tahin is. Maak de saus dun genoeg om te lepelen, maar niet zo waterig dat hij van de partjes afloopt.

Koriander geeft een groene, kruidige toets en chilivlokken voegen milde hitte toe. Gebruik minder chili als je liever vooral de frisse saus proeft, of laat die weg. Geen koriander in huis? Platte peterselie geeft een andere, maar eveneens frisse kruidigheid. Citroen kan de limoen vervangen; de smaak wordt dan iets minder uitgesproken aromatisch. Roer de saus vlak voor het serveren nog eens door als hij heeft gestaan.

Serveer de partjes als bijgerecht bij geroosterde groenten, gebakken vis of een schaal met peulvruchten en granen. Ze zijn ook geschikt als onderdeel van een maaltijd met meerdere kleine gerechten. Lepel de saus er vlak voor het eten over, zodat de geroosterde randen niet onnodig zacht worden; zet extra saus apart op tafel. Restjes kun je afgedekt in de koelkast bewaren en later volledig door en door verhitten in oven of pan. De partjes worden bij het bewaren wel minder krokant. Warm de saus apart op kamertemperatuur en roer hem glad met een klein scheutje water als hij is ingedikt.