OVER DIT RECEPTRijst die het tomatensap opvangt
Gemista betekent gevuld, en in Griekenland kan dat slaan op verschillende gevulde groenten. Deze versie gebruikt tomaten als eetbare schaal én als smaakmaker: het vruchtvlees gaat door de rijstvulling en geeft tijdens het bakken vocht en friszuur tomatenaroma af. Rijpe tomaten zijn daarvoor belangrijk, maar ze moeten nog stevig genoeg zijn om rechtop in de ovenschaal te blijven staan. In de zomer, wanneer tomaten op hun zoetst en sappigst zijn, komt het contrast tussen het zachte vruchtvlees en de kruidige rijst goed tot zijn recht.
De rijst gaat ongekookt de tomaten in. Tijdens het bakken neemt hij vocht op uit het fijngehakte tomatenvlees en een beetje water. De hoeveelheid sap verschilt per tomaat, dus houd de vulling vochtig en vul de vruchten niet tot de rand: rijst zet uit. De hoedjes beschermen de vulling tegen uitdrogen en houden de stoom dicht bij de rijst. Een ruime ovenschaal helpt de tomaten rechtop te houden; een paar losse aardappelen passen er eventueel tussen, maar zijn voor deze versie niet nodig.
Peterselie en munt geven de vulling een groene, frisse smaak die de zoetere, zacht geroosterde tomaat in balans houdt. Gebruik liefst kortkorrelige rijst, die het sap goed opneemt; gewone witte rijst kan ook, maar controleer dan tegen het einde of de korrels gaar zijn. Is het tomatenvlees erg waterig, laat dan het extra water weg. Zijn de tomaten juist stevig en droog, voeg dan tijdens het bakken een scheutje water toe aan de schaal. De rijst hoort gaar en mals te zijn, niet droog of papperig.
Serveer de tomaten warm of op kamertemperatuur, bijvoorbeeld met brood om het sap op te nemen en een eenvoudige salade. Ze kunnen als vegetarisch hoofdgerecht op tafel, of als onderdeel van een maaltijd met andere groentegerechten. Laat restjes na het eten vlot afkoelen, bewaar ze afgedekt in de koelkast en eet ze binnen drie tot vier dagen. Verwarm ze door en door in een oven op 160 °C; voeg zo nodig een klein scheutje water toe zodat de rijst niet uitdroogt.