OVER DIT RECEPTRokerige paprika, frisse tegenhangers
Dit is een modern, mediterraan geïnspireerd hoofdgerecht, geen gerecht dat aan één specifieke regionale traditie wordt toegeschreven. De combinatie draait om een paar uitgesproken smaken: zoete, rokerige paprika, romige kikkererwten, zoute groene olijven en het scherpe randje van rodewijnazijn. Knoflook en olijfolie verbinden die elementen zonder de paprika te overheersen. Het stevige brood is functioneel: daarmee neem je het gekruide vocht op dat zich in de pan verzamelt.
De paprika’s roosteren tot het vel op veel plekken donker is, is belangrijker dan ze alleen zacht te maken. Door de hitte krijgt het vruchtvlees een diepe, licht rokerige smaak. Leg ze na het roosteren afgedekt weg: de stoom maakt het vel makkelijker los. Een paar zwarte plekken op het vel zijn gewenst, maar gooi de paprika’s niet weg als het vruchtvlees zelf ook wat donkere randjes heeft. Verwijder wel de zaadlijsten en eventuele verbrande losse velletjes.
Rode paprika’s zijn het hele jaar verkrijgbaar; in de zomer en vroege herfst is er vaak meer keuze in smaakvolle verse exemplaren. Kies stevige paprika’s die ongeveer even groot zijn, zodat ze gelijkmatig roosteren. Potgeroosterde paprika kan als snelle vervanging, maar laat die goed uitlekken en weet dat de rooksmaak en het warme roosteraroma dan minder uitgesproken zijn. Gebruik naturel paprika, niet een variant op olie met kruiden, zodat je zelf de smaak kunt sturen.
Kikkererwten uit blik maken dit gerecht praktisch. Spoel ze af en laat ze uitlekken; een klein beetje water in de pan helpt vervolgens om de olie, knoflook en paprikasappen tot een licht gebonden laagje te maken. Verwarm alles rustig: hard koken maakt de kikkererwten sneller stuk en laat het vocht te snel verdampen. Olijven verschillen sterk in zoutheid, dus proef voordat je extra zout toevoegt. Groene olijven geven een stevige, pittige tegenhanger; zwarte olijven kunnen ook, maar smaken doorgaans milder en veranderen het karakter.
Voeg azijn en peterselie pas aan het einde toe. De azijn verfrist de zachte peulvruchten en tempert de zoute olijven; verse peterselie brengt een groene, kruidige toets. Serveer het gerecht direct met stevig zuurdesembrood of ander brood met een stevige korst. Een eenvoudige groene salade past erbij als je de maaltijd wilt aanvullen. Bewaar restjes, zodra ze zijn afgekoeld, afgedekt in de koelkast en eet ze binnen twee dagen; warm ze rustig door in een pan met een scheutje water.