OVER DIT RECEPTZoet, fris en een tikje pittig
Verse maïs is de basis van deze soep, dus kies kolven waarvan de korrels stevig en sappig zijn. In Nederland is maïs van de late zomer tot in het najaar doorgaans goed verkrijgbaar; buiten het seizoen kun je diepvriesmaïs gebruiken. Neem daarvoor ongeveer 500 gram korrels en kook ze enkele minuten, tot ze zacht zijn. Maïs uit blik kan ook, maar laat die goed uitlekken en houd er rekening mee dat de smaak vaak minder uitgesproken is.
Kort koken maakt de korrels zacht genoeg om glad te pureren, zonder hun zoete smaak weg te koken. Bewaar wat kookvocht: daarmee verdun je de soep geleidelijk tot hij schenkbaar is. Een krachtige blender geeft het gladste resultaat; met een staafmixer lukt het ook, al kan de soep iets minder zijdeachtig blijven. Voor een extra fijne structuur kun je hem daarna door een zeef wrijven, maar dat is niet noodzakelijk.
Laat de soep eerst afkoelen voordat je de yoghurt en het limoensap erdoor mengt. Yoghurt geeft een milde romigheid en limoensap brengt de maïs in balans; voeg het sap beetje bij beetje toe, zodat het frisse zuur de zoete smaak niet overheerst. Gewone volle yoghurt werkt goed. Griekse yoghurt maakt de soep dikker, dus verdun die zo nodig met wat extra kookvocht. Zet de soep afgedekt minstens twee uur in de koelkast en proef na het koelen nogmaals op zout en limoen.
De krokante korrels zorgen voor contrast met de gladde soep. Bak ze in een hete koekenpan met een klein beetje olie en roer geregeld, tot ze plaatselijk goudbruin zijn. De chiliolie hoeft niet scherp te zijn: verwarm olie zacht met chilivlokken en haal de pan van het vuur zodra de olie geurt. Gebruik minder vlokken voor een mildere afwerking. Serveer de soep als voorgerecht in kleine kommen, of schenk hem in glaasjes voor een lichte start van een maaltijd. Maak je hem vooraf, bewaar hem afgedekt in de koelkast en roer voor het serveren goed door; voeg de krokante maïs en chiliolie pas op het laatst toe.