Geroosterde broccoli met donkerbruine randjes, gnocchi met een krokant korstje en zachte binnenkant: alles komt samen met citroenboter, Parmezaan en hazelnoten. Een royale bakplaatmaaltijd met frisse, hartige en pittige accenten.
Gnocchi uit het koelvak of uit een vacuümverpakking kunnen rechtstreeks de oven in. Zonder voorkoken krijgen ze, met olie en voldoende ruimte op de bakplaat, een goudbruin buitenlaagje terwijl de binnenkant zacht blijft. Volg bij verse gnocchi wel de aanwijzingen op de verpakking; sommige soorten zijn kwetsbaarder en bakken sneller. Verdeel de ingrediënten over twee bakplaten als alles op één plaat dicht op elkaar ligt. Een volle plaat houdt stoom vast en geeft minder krokante randjes.
Broccoli kan goed tegen stevige hitte. Snijd de roosjes ongeveer even groot en neem ook de geschilde stronk mee, in dunne plakjes. Die heeft een stevige beet en roostert mee in de tijd die de roosjes nodig hebben. De donkere plekjes zijn gewenst: ze geven een geroosterde, licht nootachtige smaak die goed samengaat met de boter en Parmezaan. Broccoli is het hele jaar verkrijgbaar; in Nederland is hij doorgaans van juni tot en met november van de vollegrond beschikbaar.
De citroenboter gaat pas na het roosteren door de gnocchi en broccoli. Zo blijft de boter niet op de hete bakplaat verbranden en blijft de citroensmaak helder. Rasp de schil voordat je de citroen uitperst en voeg het sap geleidelijk toe: de boter moet fris smaken, niet zuur overheersen. Chilivlokken geven een warme prik. Laat ze weg of gebruik minder als je liever een mildere maaltijd hebt.
Hazelnoten maken het contrast compleet: ze zijn knapperig en rijk van smaak tegenover de zachte gnocchi en boterige saus. Rooster ze zelf in een droge pan als je ongebrande noten gebruikt, laat ze afkoelen en hak ze grof. Amandelen zijn een bruikbaar alternatief. Voor een vegetarische bereiding kies je Parmezaan waarop vegetarisch stremsel staat vermeld; de kaas geeft zout en umami, dus proef voordat je extra zout toevoegt.
Serveer de schaal meteen, zolang de gnocchi krokant zijn. Een eenvoudige groene salade met een zure dressing past erbij, maar is niet nodig om er een volledige maaltijd van te maken. Restjes kun je afgedekt in de koelkast bewaren en binnen twee dagen gebruiken. Warm ze op in een koekenpan met een klein scheutje olie; in de magnetron worden de gnocchi zachter en verliezen ze hun krokante buitenkant.
Verwarm de oven voor op 220 °C (200 °C hetelucht). Bekleed een grote bakplaat met bakpapier. Gebruik twee platen als de ingrediënten er niet ruim op passen.
Snijd de broccoli in kleine roosjes. Schil de stronk en snijd die in dunne plakjes. Meng alles op de bakplaat met 2 eetlepels olijfolie, het zout en wat zwarte peper. Rooster 12 minuten.
Meng de gnocchi met de overige 2 eetlepels olijfolie. Schep ze bij de broccoli en verdeel alles weer in één laag. Rooster nog 15–20 minuten en schep halverwege om, tot de broccoli bruine randjes heeft en de gnocchi krokant en goudkleurig zijn.
Smelt intussen de boter in een kleine pan op laag vuur. Roer de citroenrasp, 1 eetlepel citroensap en de chilivlokken erdoor. Proef en voeg zo nodig nog wat citroensap toe.
Schep de hete broccoli en gnocchi in een ruime schaal. Giet de citroenboter erover en meng voorzichtig. Strooi de Parmezaan en hazelnoten erover en serveer direct.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.