Goudbruine repen polenta, romige feta en warme druiven met tijm: een voorgerecht met een fijne balans tussen krokant, zout en sappig. Je kunt de polenta ruim vooraf laten opstijven.
Polenta heeft van zichzelf een zachte, milde maïssmaak. Dat maakt haar een stevige basis voor uitgesproken toppings: hier geven feta en citroen zout en frisheid, terwijl warme druiven sappig en licht zoet zijn. Tijm verbindt die smaken met een kruidige, houtige toets. Door de polenta eerst gaar te koken en daarna te laten opstijven, kun je haar in repen snijden die hun vorm houden tijdens het bakken.
Gebruik voor dit recept instantpolenta en volg de kooktijd op de verpakking; die is kort en goed te plannen. Roer de polenta tijdens het garen stevig door met een garde of houten lepel, zodat er geen klontjes ontstaan. Zodra ze dik is en loskomt van de pan, strijk je haar uit op een met bakpapier beklede plaat. Houd de laag ongeveer anderhalve centimeter dik: dunne repen bakken sneller krokant, maar zijn ook kwetsbaarder. Laat de plaat volledig afkoelen voordat je snijdt. Dat kan minstens een uur in de koelkast, of een dag van tevoren.
In de oven krijgen de repen rondom een gelijkmatige korst zonder dat je bij de pan hoeft te blijven. Bestrijk ze met olie en keer ze halverwege; geef ze extra tijd als ze nog bleek of zacht zijn. Een stevige bakplaat helpt, en leg de stukken met ruimte ertussen zodat vocht kan ontsnappen. Druiven kunnen tegelijk in de oven, maar haal ze eruit zodra de schil begint te rimpelen en het sap loskomt. Rode of zwarte pitloze druiven geven kleur; groene druiven werken ook en smaken vaak wat frisser. In de nazomer en herfst zijn druiven vaak volop verkrijgbaar, maar voor dit gerecht zijn ze het hele jaar door bruikbaar.
De feta wordt met Griekse yoghurt en citroensap luchtig geklopt. Gebruik een keukenmachine of staafmixer en schraap tussendoor de zijkanten van de kom schoon. Is de kaas erg stevig, voeg dan een theelepel extra yoghurt toe; te veel yoghurt maakt de dip dun. Feta van geiten- en schapenmelk verschilt per merk in zoutheid, dus proef voordat je extra zout toevoegt. Een stevige, milde geitenkaas kan als alternatief, al wordt de smaak dan minder uitgesproken.
Serveer de repen direct uit de oven, met de feta ernaast of als een brede veeg op een schaal en de warme druiven erbovenop. Zo blijven de krokante randen zo lang mogelijk knapperig. Dit werkt als voorgerecht voor vier, of als onderdeel van een tafel met kleine gerechten. Bewaar eventuele restjes afgedekt in de koelkast en eet ze binnen twee dagen; warm polenta en druiven goed door in een oven. Bewaar de opgeklopte feta apart en schep die er pas bij het serveren op.
Breng het water met het zout aan de kook. Voeg de polenta al roerend toe en gaar volgens de aanwijzingen op de verpakking, tot het mengsel dik is.
Bekleed een kleine bakplaat of ovenschaal met bakpapier en vet het papier licht in met olijfolie. Strijk de polenta uit tot een gelijkmatige laag van ongeveer 1,5 cm. Laat volledig afkoelen en opstijven, minstens 1 uur in de koelkast.
Verwarm de oven voor op 220 °C (200 °C hetelucht). Haal de opgesteven polenta uit de vorm en snijd in repen. Leg ze met tussenruimte op een bakplaat en bestrijk rondom met 2 eetlepels olijfolie.
Leg de druiven in een ovenschaal. Ris de tijmblaadjes van 2 takjes en strooi ze erover. Besprenkel met de resterende eetlepel olijfolie en maal er wat zwarte peper over.
Bak de polentarepen 25–30 minuten, keer ze halverwege, tot ze goudbruin en krokant zijn. Zet de druiven tegelijk in de oven en rooster ze 12–15 minuten, tot de schillen beginnen te rimpelen en er wat sap in de schaal ligt.
Klop intussen de feta met de Griekse yoghurt en het citroensap in een keukenmachine of met een staafmixer glad en luchtig. Proef en voeg indien nodig wat zwarte peper toe.
Schep de opgeklopte feta op een schaal. Verdeel de warme druiven en hun sap erover en voeg de resterende tijmtakjes toe. Serveer met de krokante polentarepen.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.