OVER DIT RECEPTBitterzoet, romig en fris
Spruitjes hebben van zichzelf een stevige, licht bittere smaak. Door ze te roosteren wordt die zachter en komen de zoetere tonen naar voren, terwijl de buitenste blaadjes bruine, knapperige randjes krijgen. Dat contrast is hier belangrijk: de spruitjes blijven duidelijk de hoofdrol spelen, maar worden omringd door frisse, romige en sappige smaken. In Nederland zijn spruitjes vooral in de herfst en winter volop verkrijgbaar; kies stevige exemplaren met gesloten blaadjes en ongeveer hetzelfde formaat, zodat ze gelijkmatig garen.
Een hete oven en voldoende ruimte op de bakplaat helpen om de spruitjes te roosteren in plaats van te stomen. Dep ze na het wassen goed droog: water op de blaadjes vertraagt het bruinen. Leg de helften met de snijkant naar beneden en draai ze tijdens het bakken niet steeds om. Zo krijgt de vlakke kant rustig contact met de hete plaat. Als de bakplaat te vol ligt, verdeel de spruitjes dan over twee platen; dicht op elkaar houden ze meer vocht vast en worden ze minder krokant.
Tahin geeft de yoghurtsaus een aardse, licht bittere smaak die goed aansluit bij de geroosterde groente. Roer citroensap erdoor voor frisheid en voeg koud water beetje bij beetje toe tot de saus lepelbaar is. Tahin kan eerst dik of korrelig lijken wanneer je zuur toevoegt; blijf roeren en verdun daarna rustig. Griekse yoghurt maakt de saus dik en vol, terwijl gewone naturel yoghurt ook werkt maar vaak wat dunner is. Gebruik dan minder water.
Granaatappelpitten zorgen voor kleine, sappige zuren tussen de warme spruitjes. Verse munt houdt het geheel fris; hak de blaadjes vlak voor het serveren, zodat hun geur niet verdwijnt. Geen granaatappel beschikbaar? Een handje grof gehakte zure appel kan voor een vergelijkbaar fris accent zorgen, al ontbreekt dan het sap bij elke hap. Serveer de spruitjes direct op de saus, bijvoorbeeld naast geroosterde aardappels, linzen of een gekruide graanschotel. Zo blijft de saus koel en behouden de blaadjes zoveel mogelijk van hun krokante textuur.