OVER DIT RECEPTWarme specerijen, frisse tegenhangers
De smaak van deze gehaktballetjes begint bij komijn, korianderzaad en knoflook. Komijn geeft een aardse, warme toon; korianderzaad is citrusachtig en licht bloemig. Door het zaad kort in een droge pan te roosteren en daarna fijn te wrijven, komt het aroma beter vrij. Laat het niet donker kleuren, want dan wordt het bitter. Gemalen koriander kan ook, maar gebruik daarvan iets minder: het aroma is vaak sterker en minder uitgesproken fris.
Een klein ei en paneermeel helpen het lamsgehakt samen te houden zonder de balletjes compact te maken. Meng het gehakt kort met de kruiden en vorm balletjes ter grootte van een walnoot; lang kneden maakt ze stevig. Bruin ze in een ruime koekenpan in porties, zodat ze echt bakken en niet stomen. De bruine randjes geven smaak aan de saus. Daarna garen ze zachtjes verder in gezeefde tomaat met een scheut water. Houd het vuur laag: hard koken kan de balletjes uitdrogen en de saus laten spatten.
De tomatensaus is bewust licht gehouden. Ze moet de balletjes omringen, niet veranderen in een dikke stoofsaus. Gezeefde tomaat werkt goed, maar een blik fijngehakte tomaten kan ook; prak grotere stukken dan wat fijner met een lepel. Proef aan het einde op zout en peper. Tomaten verschillen in zuurheid, dus als de saus scherp smaakt, laat haar nog enkele minuten zacht pruttelen in plaats van meteen suiker toe te voegen.
De yoghurt krijgt munt en citroen, twee frisse smaken die het rijke lamsvlees en de warme specerijen in balans brengen. Granaatappelpitten voegen een sappige, lichtzure beet toe; ze zijn in Nederland vaak vooral in de herfst en winter goed verkrijgbaar, maar verpakte pitten zijn een praktisch alternatief. Schep de yoghurt pas bij het serveren op het gerecht, zodat de saus warm blijft en de pitten hun frisse textuur behouden. Serveer met platbrood om de saus op te nemen; couscous of rijst kan erbij als je een steviger maaltijd wilt. Zet yoghurt en granaatappel eventueel apart op tafel, zodat iedereen zelf kan opscheppen.