OVER DIT RECEPTZoet, rokerig en fris in één schaal
Verse maïs is vooral in de zomer op zijn best: de korrels zijn dan sappig en van zichzelf zoet. Door de kolven te grillen, krijgt dat zoete een licht rokerige smaak en bruine plekjes die extra diepte geven. De korrels hoeven niet overal zwart te worden; een paar geblakerde plekken zijn genoeg. Gegrilde courgette past erbij omdat die zacht en mild wordt, terwijl de maïs stevig en sappig blijft. Snijd de courgette in de lengte in plakken, zodat ze niet tussen het grillrooster verdwijnen.
Een grillpan werkt goed, maar een gewone zware koekenpan kan ook. Verhit die goed voordat de groenten erin gaan en geef ze ruimte: zo kleuren ze in plaats van te stomen. Verse maïskolven zijn de beste keuze voor deze bereiding. Buiten het seizoen kun je gare maïs uit blik of de diepvries gebruiken; laat die goed uitlekken en bak de korrels in een hete pan tot ze op plekken kleuren. Dat geeft een vergelijkbare geroosterde toon, al ontbreekt het grillen van de hele kolf.
Tahin bindt de salade zonder dat de dressing zwaar of romig wordt. Meng de sesampasta eerst met limoensap en voeg dan beetje bij beetje koud water toe. Tahin kan bij het eerste mengen stevig worden; met extra water wordt de dressing weer glad en schenkbaar. Proef voordat je zout toevoegt, want tahin verschilt per merk. Limoen geeft een heldere zuurheid die de zoete maïs in balans brengt. Peterselie en munt maken het geheel fris; gebruik vooral de blaadjes en snijd ze vlak voor het mengen.
Rooster de pompoenpitten kort in een droge pan en strooi ze er pas op het laatst over, zodat ze knapperig blijven. Serveer de salade als lunch op zichzelf, eventueel met brood, of als bijgerecht bij gegrilde groenten. Wil je vooraf werken, grill dan de groenten en bewaar ze afgedekt in de koelkast. Bewaar de dressing en pitten apart en meng vlak voor het eten; zet restjes tijdig terug in de koelkast en eet ze binnen twee dagen op.