Kleine goudbruine taartjes met zoete maïs en zoute feta, geserveerd met rokerige bosui en een frisse yoghurt-limoensaus. Een compact voorgerecht met een krokant randje en een zachte kern.
Deze maïstaartjes zijn een eigentijds voorgerecht, geen klassieke bereiding die bij één specifieke keuken hoort. Het idee is eenvoudig: maïskorrels geven zoete, sappige beet, feta brengt zout en een licht romige structuur, en citroenrasp houdt het beslag fris. De yoghurt-limoensaus maakt dat contrast nog duidelijker. Met vier taartjes per persoon zijn ze geschikt als eerste gang; serveer ze warm, zodat de buitenkant krokant blijft en de feta nog zacht is.
Verse maïs is vooral in de zomer verkrijgbaar. Snijd de korrels met een scherp mes van de kolf en gebruik ze rauw in het beslag; kleine korrels garen tijdens het bakken. Buiten het seizoen werken maïs uit blik of ontdooide diepvriesmaïs goed. Laat die zorgvuldig uitlekken en dep ze zo nodig droog: overtollig vocht maakt het beslag slap en lastiger om te keren. Feta uit een blok is vaak makkelijker in grove kruimels te verdelen dan al verkruimelde feta.
Een beetje bloem bindt de korrels zonder er een zwaar deeg van te maken. Roer het beslag alleen tot alles net verdeeld is en schep kleine porties in de pan. Als de taartjes te groot zijn, breken ze sneller wanneer je ze omdraait. Bak op middelhoog vuur: te heet en de buitenkant kleurt voordat het ei in het midden gestold is; te laag en de korst wordt eerder zacht dan krokant. Laat de eerste zijde rustig goudbruin worden voordat je ze losmaakt met een dunne spatel.
De bosui krijgt in een hete, droge koekenpan donkere blaren en een rokerige smaak. Houd de stelen in de gaten en draai ze regelmatig; het doel is geblakerd, niet volledig zwart of slap. Geen bosui in huis? Gebruik dunne prei, maar snijd die na het bakken in stukken. Voor de saus kun je Griekse yoghurt nemen voor een dikkere structuur, of gewone yoghurt en die kort laten uitlekken. De limoensap geeft fris zuur; citroen werkt ook, maar smaakt iets anders.
Serveer de taartjes op een schaal met de saus ernaast, zodat de korst niet zacht wordt. Een eenvoudige groene salade maakt er een lichte lunch van, maar als voorgerecht is één of twee taartjes per persoon meestal genoeg. Je kunt de gebakken taartjes afgedekt in de koelkast bewaren en binnen twee dagen gebruiken; warm ze in een koekenpan of oven opnieuw goed door. Bewaar de saus apart en voeg die pas bij het serveren toe.
Roer in een kom de eieren los met de bloem, het bakpoeder, de citroenrasp en zwarte peper. Schep de maïs en feta erdoor. Meng tot alles net verdeeld is; het beslag mag stevig en korrelig blijven.
Roer in een klein kommetje de yoghurt met het limoensap en het zout. Zet de saus apart terwijl je de taartjes bakt.
Verhit een droge koekenpan op middelhoog vuur. Leg de bosuitjes erin en bak ze 5–7 minuten, waarbij je ze regelmatig draait, tot ze op verschillende plekken geblakerd en zacht zijn. Leg op een bord.
Verhit de olie in dezelfde pan. Schep voor elk taartje ongeveer 2 eetlepels beslag in de pan en druk het voorzichtig iets plat. Bak in porties, met ruimte ertussen, 3–4 minuten per kant tot de taartjes goudbruin zijn en stevig aanvoelen. Voeg zo nodig wat olie toe voor een volgende portie.
Snijd de geblakerde bosui in stukken. Serveer de maïstaartjes warm met de bosui en de yoghurt-limoensaus.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.