OVER DIT RECEPTKrokante randjes, groene sambal
Sambal hijau betekent letterlijk groene sambal, maar de samenstelling ligt niet in elke keuken vast. Groene chili en sjalot vormen hier de basis; een beetje belacan geeft diepte en limoen houdt de smaak levendig. Belacan is gefermenteerde garnalenpasta met een uitgesproken geur en zoute umami. Door een kleine hoeveelheid eerst kort te roosteren, wordt hij milder en makkelijker door de sambal te mengen. Gebruik een vijzel voor een grove, zichtbare structuur of een kleine keukenmachine voor een gelijkmatiger pasta.
De keuze van de chili bepaalt hoeveel warmte er op tafel komt. Lange groene pepers geven veel smaak met doorgaans minder scherpte dan rawit of bird’s-eye-chili. Voor een pittigere sambal kun je een deel daarvan toevoegen; haal voor een mildere versie de zaadlijsten uit de pepers. Belacan is karakteristiek, maar als je het niet kunt vinden, kun je het weglaten en de sambal op smaak brengen met een klein scheutje vissaus. Dat geeft zout en umami, maar is geen exacte vervanging.
Vastkokende aardappelen zijn handig omdat ze na het koken hun vorm houden. Kook ze net gaar en laat ze goed uitdampen: natte aardappelen bakken minder gelijkmatig en kunnen in de pan eerder stomen dan kleuren. Bak ze daarna in een ruime laag olie goudbruin, met voldoende ruimte om de stukken te keren. Schep de sambal er pas op het einde door. Zo krijgt de zachte binnenkant smaak, terwijl de gebakken buitenkant niet lang in vochtige saus ligt.
Serveer de aardappelen met witte rijst en koele komkommer. De neutrale rijst tempert de chili en neemt de overgebleven sambal op; komkommer geeft een frisse, sappige tegenhanger. Je kunt er sperziebonen bij serveren, maar houd de hoeveelheid bescheiden zodat de aardappel centraal blijft. Bewaar restjes binnen twee uur afgedekt in de koelkast en eet ze binnen drie dagen. Warm ze rustig op in een koekenpan; de aardappelen worden dan weer warm, al zijn de randjes minder krokant dan direct na het bakken.