OVER DIT RECEPTKrokante rand, kruidige kern
Karipap zijn herkenbare Maleisische pasteitjes, vaak gevuld met aardappel en kerrie. De vorm doet denken aan een kleine halvemaan: een rondje deeg wordt om de vulling gevouwen en langs de rand dichtgeknepen of geplooid. Er bestaan allerlei vullingen, waaronder varianten met kip of vis. Deze versie houdt de aardappel centraal, zodat de zachte, kruidige binnenkant duidelijk contrasteert met de dunne, krokante korst.
De vulling begint met ui, knoflook en kerrieblad, kort gebakken in olie. Door de specerijen even mee te bakken, worden hun aroma’s opgenomen in de olie en verdelen ze zich goed door de aardappel. Kerriepoeder verschilt per merk in scherpte en samenstelling; proef daarom de vulling voordat je haar in het deeg schept. Geen kerrieblad in huis? Laat het weg in plaats van een heel ander kruid te gebruiken. De pasteitjes blijven herkenbaar kruidig.
Kies vastkokende aardappelen als je blokjes wilt die hun vorm behouden, of iets kruimigere aardappelen voor een zachtere, meer samenhangende vulling. Snijd de blokjes klein en ongeveer even groot, zodat ze gelijkmatig gaar worden. Laat de vulling volledig afkoelen voordat je de pasteitjes vormt: warme vulling maakt het deeg slap en kan de naad losduwen. Een deeglap van ongeveer twee à drie millimeter is dun genoeg om krokant te bakken, maar stevig genoeg om de vulling vast te houden.
Bak de karipap in neutrale olie op middelhoge temperatuur. Is de olie te heet, dan kleurt het deeg voordat de korst goed knapperig is; in te koele olie nemen de pasteitjes juist meer vet op. Bak in kleine porties, zodat de temperatuur niet te sterk daalt, en laat ze uitlekken op een rooster of keukenpapier. Een thermometer maakt de temperatuur makkelijker te controleren, maar is niet noodzakelijk: een klein stukje deeg moet rustig bruisen en geleidelijk goud kleuren.
Serveer ze warm als onderdeel van een tafel met meerdere gerechten, of zet ze neer als hartig tussengerecht met de frisse chilisaus erbij. De saus van rode peper, limoen en een beetje suiker brengt zuur, pit en een lichte zoetheid, zonder de specerijen in de vulling te overheersen. Overgebleven, afgekoelde pasteitjes kun je afgedekt in de koelkast bewaren en in een oven op 180 °C weer krokant verwarmen. De saus bewaar je apart en gekoeld.