OVER DIT RECEPTFrisheid in elke lepel
Orzo ziet eruit als rijst, maar is pasta. Juist die kleine vorm maakt het geschikt voor een compacte eenpansmaaltijd: tijdens het garen neemt de pasta bouillon op en geeft hij een beetje zetmeel af. Daardoor wordt de saus licht gebonden, zonder room nodig te hebben. Roer regelmatig en voeg de bouillon geleidelijk toe; de orzo moet zacht worden maar nog een lichte beet houden. De hoeveelheid vocht kan per merk iets verschillen, dus houd wat extra bouillon achter de hand.
Doperwten brengen zoetheid en een zachte beet tegenover de hartige garnalen. Verse erwten zijn vooral in het late voorjaar en de zomer verkrijgbaar, maar diepvrieserwten zijn het hele jaar door praktisch en doen het hier uitstekend. Je hoeft ze niet vooraf te ontdooien. Rauwe, gepelde garnalen garen snel; door ze pas tegen het einde toe te voegen voorkom je dat ze taai worden. Ze zijn gaar wanneer ze ondoorzichtig zijn en stevig krullen. Grote garnalen kunnen een minuut langer nodig hebben dan kleine.
Citroen zorgt voor meer dan alleen zuur: rasp geeft geurige oliën aan de orzo, terwijl het sap de romige indruk van het zetmeel verfrist. Voeg het sap daarom op het einde toe en proef voordat je extra toevoegt; citroenen verschillen in scherpte. Munt geeft een koele, groene toon die goed bij erwten past. Geen munt in huis? Gebruik fijngehakte platte peterselie voor een zachtere, aardse kruidensmaak. Peterselie verandert het karakter iets, maar past nog steeds bij citroen en garnalen.
Dit gerecht is op zichzelf een volwaardig hoofdgerecht. Serveer het direct uit de pan, eventueel met een eenvoudige groene salade of dun gesneden venkel voor extra knapperigheid. Orzo dikt na het koken verder in doordat de pasta vocht blijft opnemen. Roer bij restjes daarom een scheutje water of bouillon erdoor tijdens het opwarmen, tot de saus weer soepel is. Laat restjes snel afkoelen, bewaar ze afgedekt in de koelkast en warm ze goed door; garnalen kunnen bij opnieuw verhitten wel wat steviger worden.