Orzo met geblakerde prei, citroen en ricotta

Prei met twee kanten

Orzo is kleine pasta in de vorm van rijstkorrels. Tijdens het koken geeft het zetmeel af, waardoor bouillon en pasta samen een zachte, bijna romige saus vormen. Het gerecht wordt daardoor voller dan een gewone pastasalade, maar vraagt niet om room. Roer regelmatig over de bodem van de pan; orzo kan daar sneller vastplakken dan grotere pastasoorten. Houd wat extra warme bouillon of water achter de hand, want de hoeveelheid vocht kan per merk en pan iets verschillen.

De prei zorgt voor contrast. Door de snijkant stevig aan te bakken, krijgt die donkere, licht bittere randjes die goed samengaan met de zoetere, zachte binnenkant. Een korte periode met de deksel op de pan helpt de helften verder garen zonder dat de buitenkant verbrandt. Prei is in Nederland vooral in de koelere maanden volop verkrijgbaar, maar is het hele jaar door te vinden. Kies stevige stelen met frisgroen blad; gebruik voor dit gerecht vooral het witte en lichtgroene deel, dat gelijkmatig gaart.

Citroen maakt de combinatie met ricotta levendig. Rasp de schil rechtstreeks bij de orzo voor het bloemige citrusaroma en voeg het sap beetje bij beetje toe: de benodigde hoeveelheid hangt af van de grootte en sappigheid van de citroen. Ricotta is mild en luchtig, zodat de geroosterde prei herkenbaar blijft. Schep de kaas er pas op het bord bij, in plaats van alles door de pan te roeren. Zo krijgt iedere portie zachte happen ricotta naast de pasta.

Gebruik bij voorkeur orzo en volg de kooktijd op de verpakking; een andere kleine pastavorm kan ook, maar neemt mogelijk een andere hoeveelheid vocht op. Voeg bouillon daarom geleidelijk toe als de pan droog wordt voordat de pasta gaar is. Geen ricotta in huis? Verse geitenkaas geeft een uitgesprokener, zuurdere smaak; mascarpone is zachter en rijker, dus gebruik daarvan wat minder. Proef aan het einde ook op zout, want bouillon verschilt behoorlijk per soort.

Serveer de orzo direct, zolang hij soepel en smeuïg is. Een eenvoudige groene salade past erbij, maar het gerecht kan ook zonder extra bijgerecht als volledige maaltijd op tafel. Restjes kun je afgedekt in de koelkast bewaren en binnen twee dagen opeten. Verwarm ze in een pan met een scheutje water of bouillon en roer tot de pasta weer goed heet en los is; de ricotta wordt daarbij minder luchtig dan bij het vers opscheppen.