Deze panna cotta heeft een zachte, wiebelende structuur en een romige vanillesmaak. Een snelle coulis van rood fruit en citroen zorgt voor frisheid bij elke lepel.
Panna cotta betekent letterlijk ‘gekookte room’ en is een dessert uit Piemonte in Noord-Italië. De basis is eenvoudig: room, suiker, vanille en gelatine. Juist doordat er weinig ingrediënten zijn, vallen hun verhoudingen en de kwaliteit van de vanille op. Dit recept houdt de smaak klassiek en serveert de pudding met een lichte saus van rood fruit; dat fruit is een frisse tegenhanger, geen onderdeel van de room zelf.
Gelatine geeft panna cotta haar kenmerkende zachte, trillende structuur. Met 6 gram op 500 milliliter room blijft de pudding stevig genoeg om uit een vormpje te lossen, maar niet rubberachtig. Gelatineblad moet eerst in koud water weken. Verwarm de room tot hij heet is en er stoom vanaf komt, maar laat hem niet koken: koken is niet nodig en kan de room onnodig laten inkoken. Haal de pan van het vuur voordat je de uitgeknepen gelatine erdoor roert, zodat die rustig oplost.
Een vanillestokje geeft de room aroma en kleine zaadjes. Snijd het in de lengte open en schraap de zaadjes eruit; laat zowel zaadjes als stokje in de warme room trekken. Haal het stokje weg voordat je de room verdeelt. Gebruik je vanille-extract, roer dat dan pas na het verwarmen door de room. De smaak is iets anders, maar je hebt geen stokje nodig.
Reken op minstens vier uur opstijven in de koelkast, liever wat langer als je de panna cotta wilt storten. Maak de coulis ondertussen of op de dag zelf: kort verwarmd fruit wordt zacht en laat zich makkelijk prakken, terwijl een kneep citroensap de zoete bessen wat helderder laat smaken. Aardbeien en frambozen zijn geschikt; gebruik diepvriesfruit buiten het seizoen en laat het eerst ontdooien. Zeef de saus als je liever geen pitjes hebt.
Serveer de panna cotta koel, met de coulis erover of ernaast. Een klein glaasje is handig als je de pudding niet wilt storten; in dat geval kun je dezelfde hoeveelheid gelatine gebruiken en de dessertjes rechtstreeks uit het glas eten. Wil je ze op bord serveren, maak de vormpjes kort los met een dun mesje en dompel de buitenkant enkele seconden in warm water. Bewaar afgedekte panna cotta in de koelkast en serveer binnen twee dagen; zet restjes snel terug koud.
Leg de gelatineblaadjes in een kom met ruim koud water en laat ze 5–10 minuten weken.
Snijd het vanillestokje in de lengte open en schraap de zaadjes eruit. Doe de slagroom, 55 g suiker, de vanillezaadjes en het stokje in een steelpan. Verwarm op middellaag vuur tot de room goed heet is en stoomt, maar laat hem niet koken. Haal de pan van het vuur.
Knijp de gelatineblaadjes uit en roer ze één voor één door de warme room tot ze volledig zijn opgelost. Verwijder het vanillestokje. Verdeel het mengsel over vier licht met koud water omgespoelde vormpjes of glaasjes en laat afkoelen.
Dek de vormpjes af zodra de room is afgekoeld en zet ze minstens 4 uur in de koelkast, tot de panna cotta is opgesteven.
Doe het rood fruit, de resterende 15 g suiker en het citroensap in een kleine pan. Verwarm 3–5 minuten op laag vuur, tot het fruit zacht is. Prak het grof met een vork en laat de coulis afkoelen. Zeef hem desgewenst.
Stort de panna cotta op bord door de rand voorzichtig los te maken en de vorm kort in warm water te dompelen, of serveer haar in het glas. Schep de afgekoelde roodfruitcoulis erbij.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.