OVER DIT RECEPTPompoen met pit en frisse tegenhangers
In dit moderne pastagerecht krijgt pompoen een stevige rol: de blokjes worden in de oven zacht vanbinnen en krijgen aan de randen bruine, lichtzoete plekjes. Dat geroosterde karakter geeft de tomatensaus meer diepte dan wanneer de pompoen alleen in de saus zou garen. Pompoen is in Nederland vooral in de herfst en winter ruim verkrijgbaar, maar flespompoen is doorgaans ook buiten die maanden te vinden. Snijd de blokjes ongeveer even groot, zodat ze tegelijk gaar worden.
Harissa brengt warmte en een kruidige, soms rokerige smaak; hoe scherp de pasta wordt, hangt af van het merk en de hoeveelheid. Begin met een eetlepel en proef de saus voordat je meer toevoegt. De tomaat tempert de hitte en bindt de smaken. Een scheut pastawater maakt de saus glanzend en helpt haar aan de pasta hechten: het zetmeel uit het kookwater geeft meer samenhang dan extra olie. Voeg het beetje bij beetje toe, want de hoeveelheid die je nodig hebt verschilt per pastavorm.
De kikkererwten bak je apart, zodat ze hun stevige beet behouden in plaats van zacht te worden in de saus. Dep ze goed droog voor ze de pan ingaan; vocht maakt krokant bakken lastiger. Laat ze na het bakken even uitlekken en schep ze pas vlak voor het serveren door de pasta of strooi ze erbovenop. Uit blik of pot zijn ze handig, maar spoel ze af en laat ze goed uitlekken. Koriander en citroen geven een frisse, groene tegenhanger aan de geroosterde pompoen en de pittige saus.
Korte pasta zoals rigatoni, penne of fusilli werkt goed: de saus blijft aan de ribbels en in de holtes hangen. Heb je geen harissa, gebruik dan een andere chilipasta en voeg eventueel wat gemalen komijn toe; de smaak verandert dan, dus proef en stel bij. Peterselie kan koriander vervangen, al is het resultaat minder citrusachtig. Serveer de pasta direct, eventueel met een eenvoudige groene salade. Bewaar restjes afgedekt in de koelkast en warm ze goed door met een klein scheutje water; de kikkererwten worden daarbij wel minder krokant.