Goudbruine stukjes kip met een dun, krokant korstje en een frisse marinade van citroen, knoflook en salie. Serveer ze warm als deelbaar bijgerecht, met partjes citroen erbij.
Pollo fritto betekent simpelweg gebakken kip, maar er is niet één vast Toscaans recept dat overal hetzelfde wordt gemaakt. Deze versie is Italiaans geïnspireerd: kleine stukken kip krijgen smaak van citroen, knoflook en salie en gaan daarna door een lichte bloemlaag. Zo blijft het een herkenbare stijlbereiding, geen claim op een vaste regionale traditie. Als bijgerecht zijn de porties bescheiden; zet de kip bijvoorbeeld naast andere antipasti, gegrilde groenten of een eenvoudige groene salade.
Kippendijfilet blijft sappig tijdens het frituren en is vergevingsgezinder dan kipfilet, die sneller droog kan worden. Snijd het vlees in stukken van ongeveer drie centimeter, zodat ze in korte tijd gaar worden. Citroensap en -rasp geven tegelijk zuur en geur; laat de kip niet veel langer dan een uur marineren, want zuur verandert geleidelijk de structuur van het vlees. Een halfuur in de koelkast geeft al smaak. Knoflook en fijngesneden salie verspreiden zich dan mooi door de marinade.
Een mengsel van bloem en maïzena geeft een dunne, knapperige korst zonder een zwaar paneerlaagje. Laat overtollige marinade eerst van de kip afdruipen en haal de stukken daarna rondom door het bloemmengsel. Frituur in kleine porties: als de pan te vol raakt, daalt de olietemperatuur en wordt de korst eerder vet dan krokant. Een keukenthermometer helpt de olie rond 170–175 °C te houden. Controleer bij twijfel ook een dik stuk kip; de kern moet 74 °C bereiken.
Gebruik neutrale olie die geschikt is om te frituren, zoals arachide- of zonnebloemolie. Heb je geen maïzena, dan kan de kip ook met alleen bloem worden bestoven; de korst wordt dan iets minder bros. Salie is belangrijk voor het karakter van het gerecht. Bak een paar blaadjes kort in de hete olie en laat ze uitlekken: ze worden knapperig en geven een kruidige toets. Houd ze goed in de gaten, want dunne blaadjes kleuren snel.
Serveer de kip direct, met citroenpartjes om aan tafel over het vlees uit te knijpen. De frisse zuren snijden door het gefrituurde korstje, terwijl de salie het aroma afrondt. Een schaal met geroosterde paprika, gemarineerde artisjokken of knapperig brood maakt er een gevarieerde antipastimaaltijd van. Frituur de kip liever vlak voor het serveren; bij bewaren verliest de korst zijn krokante textuur.
Snijd de kippendijfilet in stukken van ongeveer 3 cm. Meng in een kom met citroenrasp, citroensap, knoflook, de 8 fijngehakte salieblaadjes, ¾ theelepel zout en de peper. Dek af en laat 30 minuten in de koelkast marineren.
Meng de bloem, maïzena en resterende ¼ theelepel zout in een ondiepe schaal. Giet de olie in een stevige pan tot een diepte van ongeveer 4 cm en verwarm tot 170–175 °C.
Laat de kip boven de marinade even uitlekken en haal de stukken rondom door het bloemmengsel. Schud overtollig meel af.
Frituur de kip in kleine porties, ongeveer 4–5 minuten per portie, en keer de stukken halverwege. Houd de olietemperatuur op peil. De kip is gaar als een dik stuk in het midden 74 °C bereikt. Laat uitlekken op een rooster of keukenpapier.
Bak de 4 hele salieblaadjes ongeveer 10 seconden in de hete olie tot ze knapperig zijn en laat ze uitlekken. Serveer de kip meteen met de gebakken salie en de citroenpartjes.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.