OVER DIT RECEPTZoet, nootachtig en fris in balans
Pompoen is vooral in de herfst en winter op zijn best verkrijgbaar, en voor dit bijgerecht werkt een stevige soort als flespompoen of Hokkaido goed. Flespompoen hoef je te schillen; bij Hokkaido kan de schil blijven zitten als die schoon en stevig is. Snijd de stukken ongeveer even groot, zodat ze tegelijk gaar worden. De oven maakt de buitenkant goudbruin en concentreert de zoete smaak, terwijl het vruchtvlees zacht blijft. Leg de blokken met ruimte ertussen op de bakplaat: dicht op elkaar geven ze stoom af en kleuren minder mooi.
Bruine boter, ook wel beurre noisette genoemd, krijgt zijn geur doordat de melkbestanddelen in de boter kleuren. Gebruik een lichtgekleurde pan als je wilt kunnen zien wanneer de korrels goudbruin worden. Haal de pan op tijd van het vuur; de boter gaart nog even door. Salie kan kort in de boter bakken, zodat de blaadjes knapperig worden en hun kruidige aroma afgeven. Een klein beetje citroensap aan het einde houdt de saus levendig en voorkomt dat de combinatie van pompoen en boter zwaar smaakt.
Boekweit is geen graan maar een zaad, en voor dit recept heb je hele, gepelde korrels nodig — geen boekweitmeel. Door ze rustig in een dun laagje olie te bakken, worden ze geroosterd en krokant. Roer regelmatig en haal ze uit de pan zodra ze geuren en kleur krijgen; kleine korrels kunnen snel te donker worden. Vind je geen boekweit, dan kun je dezelfde rol van droge crunch laten vervullen door grofgehakte hazelnoten, al verandert de smaak daarmee duidelijk.
Serveer de pompoen direct nadat de saus en boekweit zijn toegevoegd, zodat de krokante korrels niet zacht worden. Het gerecht past naast linzen, gebraden kip of een stevige salade met bittere bladeren, zoals witlof of radicchio. Restjes kun je afgedekt in de koelkast bewaren en binnen twee dagen goed door en door verhitten. Bewaar de boekweit zo mogelijk apart en strooi die pas vlak voor het serveren erover; zo blijft de textuur beter behouden.