OVER DIT RECEPTUi die het beslag bindt
Pyaaz pakora is een bekende snack uit de Punjabi keuken: ui wordt gemengd met gekruid kikkererwtenmeel en in kleine porties gefrituurd. Je komt ook de naam pakode tegen. De precieze vorm verschilt per kok; sommige pakora zijn losse, compacte hoopjes, andere wat platter en rafeliger. Hier blijven de uienringen zichtbaar en wordt het beslag bewust niet tot een gladde, dikke pasta geroerd. Zo krijgt de ui ruimte om zacht te worden terwijl de uitstekende randjes krokant bakken.
Kikkererwtenmeel, ook gram flour of besan genoemd, geeft het beslag zijn kenmerkende nootachtige smaak en houdt de uien bij elkaar. Ajwain heeft een kruidige, licht anijsachtige geur die goed samengaat met ui; kneus de zaadjes tussen je vingers voordat ze in de kom gaan. Chilipoeder zorgt voor warmte, maar geen vaste mate van pittigheid: begin met een halve theelepel als je een milde pakora wilt. Een snuf kurkuma en gemalen koriander geven extra diepte zonder de ui te overheersen.
De korte rusttijd is belangrijker dan extra water. Zout trekt vocht uit de gesneden ui, waardoor het meel na enkele minuten vanzelf aan de ringen gaat kleven. Voeg daarna alleen water toe als er nog veel droog meel onder in de kom ligt, telkens een theelepel tegelijk. Een los, druipend beslag maakt de pakora zwaar en kan spatten in de hete olie. Snijd de ui daarom dun en ongeveer even breed, zodat de hoopjes gelijkmatig garen.
Frituur op middelhoge temperatuur, liefst rond 170–175 °C. Zonder thermometer kun je een klein beetje beslag testen: het moet direct bruisen en geleidelijk kleuren, niet meteen donker worden. Laat ruimte tussen de porties; te veel pakora tegelijk koelt de olie af. Schep ze met een schuimspaan uit de pan en laat uitlekken op een rooster of keukenpapier. Kikkererwtenmeel is glutenvrij van zichzelf, maar controleer bij dieetwensen altijd de verpakking en voorkom kruisbesmetting.
De groene chutney van koriander, munt, groene chili en limoen snijdt door de gefrituurde, hartige smaak. Blend haar kort en voeg water spaarzaam toe, zodat ze dik genoeg blijft om aan een pakora te blijven hangen. Tamarindechutney is een alternatief, of serveer beide. Pakora zijn op hun best direct uit de pan; bewaar restjes afgedekt in de koelkast en verhit ze door en door in een hete oven tot ze weer krokant zijn. Ze passen als voorgerecht of snack, maar kunnen ook naast een maaltijd met dal en rijst worden geserveerd.