Geroosterde pompoen en boter met salie maken een zachte, glanzende saus voor rigatoni. Hazelnoten geven crunch; citroen houdt het geheel fris.
Pompoen wordt in de oven zoet en krijgt bruine randjes, terwijl de binnenkant zacht blijft. Die geroosterde smaak vormt de basis van dit gerecht, maar rigatoni maakt het meer dan een kom groenten met pasta: de brede buisjes vangen de saus aan de buitenkant en houden ook stukjes pompoen vast. Flespompoen is handig te schillen en snijden; een andere stevige pompoensoort kan ook, zolang de blokjes ongeveer even groot zijn.
Pompoen is vooral in de herfst en winter ruim verkrijgbaar. Snijd de blokjes niet te klein: dan kleuren ze snel voordat ze zacht zijn. Geef ze ruimte op de bakplaat en rooster ze op hoge temperatuur, zodat ze bakken in plaats van stomen. Een ruime metalen bakplaat helpt daarbij. Als je pompoen in een kleinere hoeveelheid bereidt, gebruik dan liever een tweede bakplaat dan de blokjes op elkaar te leggen.
Salie en boter brengen een hartige, kruidige smaak die goed aansluit bij de zoetheid van de pompoen. Laat de boter rustig smelten en bruisen; de salie kan zo geuren afgeven zonder te verbranden. Een scheut pastawater helpt de boter en kaas aan de rigatoni te laten hechten. Gebruik het water geleidelijk: het bevat zetmeel en maakt de saus glanzend, maar te veel maakt hem dun. Houd daarom wat extra achter de hand tot de pasta goed omhuld is.
Hazelnoten zorgen voor een stevige, geroosterde crunch. Rooster ze kort in een droge koekenpan en hak ze grof, zodat er zowel kleine stukjes als grotere happen overblijven. Walnoten zijn een bruikbaar alternatief, al smaken ze iets bitterder. Parmezaanse kaas geeft zoutigheid en umami; wie liever zonder kaas kookt, kan die weglaten en de pasta zorgvuldig op smaak brengen met zout en peper.
Citroenrasp en een beetje sap zijn hier belangrijker dan een extra scheut room: de zuren snijden door boter en zoete pompoen en houden de smaak helder. Voeg het sap beetje bij beetje toe, want de hoeveelheid zuur verschilt per citroen. Serveer de rigatoni direct, zolang de saus glanst en de noten krokant zijn. Een eenvoudige groene salade met een zure dressing past erbij; restjes kun je afgedekt in de koelkast bewaren en met een scheut water rustig opwarmen, al worden de hazelnoten dan minder krokant.
Verwarm de oven voor op 220 °C (200 °C hetelucht). Meng de pompoen op een bakplaat met de olijfolie, zout en peper. Spreid uit en rooster 25–30 minuten, tot de blokjes zacht zijn en aan de randen diep goudbruin kleuren.
Rooster intussen de hazelnoten in een droge koekenpan op middelhoog vuur 3–5 minuten, regelmatig schuddend. Laat ze afkoelen en hak ze grof.
Kook de rigatoni in ruim kokend gezouten water volgens de aanwijzingen op de verpakking beetgaar. Schep voor het afgieten ongeveer 200 ml pastawater uit de pan.
Smelt de boter in een ruime koekenpan op middellaag vuur. Voeg de salieblaadjes toe en laat de boter rustig bruisen tot ze nootachtig ruikt en licht goud kleurt. Haal de pan van het vuur als de boter te donker dreigt te worden.
Voeg de afgegoten rigatoni, geroosterde pompoen, citroenrasp en Parmezaanse kaas toe aan de pan. Schenk er 100 ml pastawater bij en schep om tot de saus de pasta glanzend bedekt. Voeg zo nodig extra pastawater toe.
Roer 1 eetlepel citroensap erdoor en proef. Breng verder op smaak met peper, zout en eventueel nog wat citroensap. Verdeel over borden en strooi de hazelnoten erover.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.