OVER DIT RECEPTZacht kipvlees, frisse augurk
Rillettes zijn smeerbare bereidingen van langzaam gegaard vlees. Varkensvlees is een bekende klassieke variant; deze versie met kipdij volgt hetzelfde idee van zacht garen en het vlees uit elkaar trekken, maar heeft een lichtere smaak. Kipdij is hier handiger dan kipfilet: het blijft tijdens het langere garen sappig en laat zich makkelijk in draadjes verdelen. De sjalot, tijm en laurier geven het kookvocht een milde, kruidige basis zonder de kip te overheersen.
Het lage, rustige garen is belangrijker dan een krachtige kook. Houd het vocht tegen de kook aan en gebruik een pan met deksel, zodat de kip geleidelijk mals wordt en niet uitdroogt. Zodra het vlees met twee vorken uiteenvalt, kan het worden gemengd met een beetje gezeefd kookvocht. Dat vocht brengt smaak en maakt de structuur smeuïg; boter geeft na het afkoelen extra samenhang. Voeg het vocht beetje bij beetje toe: rillettes moeten goed smeerbaar zijn, niet nat of papperig.
Cornichons zijn kleine, stevige augurken met een uitgesproken zure beet. Die frisheid snijdt door het volle, zachte kipmengsel. Dijonmosterd voegt een lichte scherpte toe en geroosterd stokbrood zorgt voor een droge, krokante ondergrond. Serveer de cornichons en mosterd ernaast, zodat iedereen de verhouding zelf kan bepalen. De rillettes passen op een lunchplank of als hartig hapje bij een aperitief, samen met brood en eventueel een eenvoudige groene salade.
Geen kippenbouillon in huis? Water werkt ook; sjalot, tijm en laurier geven het vocht al smaak. Gebruik bij voorkeur ongezouten boter als je de hoeveelheid zout zelf wilt regelen. Een restje kippenvlees kan in principe ook, maar dan mist het de langzame garing die de kenmerkende zachte draadjes oplevert. Laat de rillettes na het mengen afkoelen en opstijven in de koelkast; reken daarvoor op minstens drie uur. Bewaar ze afgedekt gekoeld en gebruik schoon bestek om ze op te scheppen. Haal de spread kort voor het serveren uit de koelkast, zodat hij makkelijker smeert.