Gebroken vermicelli wordt goudbruin gebakken en zacht gekookt in melk met kardemom, kaneel en rozijnen. Geroosterde amandelen geven deze romige sawine net voor het serveren een knapperige bovenkant.
Sawine is een pudding met vermicelli die in de Hindostaanse Surinaamse keuken wordt gemaakt. De combinatie van melk, specerijen, rozijnen en noedels is herkenbaar, maar de verhoudingen en toevoegingen verschillen per huishouden. Sawine wordt onder meer gegeten bij feestelijke gelegenheden en is bij veel mensen verbonden met Eid al-Fitr. Het is een dessert dat niet veel ingrediënten vraagt, maar wel baat heeft bij aandacht voor de pan en het vuur.
De eerste stap bepaalt een groot deel van de smaak: de vermicelli wordt in vet goudbruin gebakken voordat de melk erbij gaat. Daardoor krijgt de pudding een licht geroosterde, nootachtige toon die mooi samengaat met de warme geur van kardemom en kaneel. Bak op middellaag vuur en blijf omscheppen; dunne sliertjes kleuren snel en kunnen aanbranden. Gebruik gewone dunne tarwevermicelli, geen voorgekookte instantnoedels. Breek lange slierten vooraf in korte stukken, zodat ze makkelijker te eten zijn.
Tijdens het zacht koken neemt de vermicelli melk op en wordt de structuur dik en lepelbaar. Roer regelmatig over de bodem van de pan om aanzetten te voorkomen. De pudding wordt na het koken nog steviger, dus haal hem van het vuur wanneer hij iets losser is dan je uiteindelijk wilt. Rozijnen worden zacht en sappig in de warme melk. Gemalen kardemom geeft een gelijkmatige smaak; wie liever hele specerijen gebruikt, kan gekneusde peulen meekoken en die voor het serveren verwijderen.
Ghee geeft de vermicelli een volle smaak, terwijl ongezouten boter een praktische vervanger is. Amandelen zorgen voor een duidelijke crunch, maar geroosterde cashewnoten passen ook goed. Houd de noten apart tot het serveren, zodat ze knapperig blijven. De pudding is van zichzelf zacht en romig; een handje extra rozijnen of noten is genoeg, want te veel toppings nemen de kruidige smaak van de melk over.
Serveer sawine lauwwarm, wanneer de kardemom goed naar voren komt en de pudding nog soepel van de lepel glijdt. Restjes kun je binnen twee uur afgedekt in de koelkast zetten en binnen twee dagen gebruiken. Bij afkoelen dikt de pudding verder in. Verwarm hem rustig in een pan en roer er een scheutje melk door tot de gewenste consistentie terug is; strooi de amandelen er pas vlak voor het eten over.
Rooster het amandelschaafsel in een droge koekenpan op middellaag vuur, regelmatig omschuddend, tot het licht goudbruin is. Schep op een bord en zet apart.
Smelt de ghee of boter in een ruime steelpan op middellaag vuur. Voeg de gebroken vermicelli toe en bak al omscheppend goudbruin; houd de sliertjes goed in de gaten zodat ze niet verbranden.
Schenk de melk erbij en voeg het kaneelstokje, de kardemom, suiker, rozijnen en het snufje zout toe. Roer goed door.
Breng rustig aan de kook en laat 12–15 minuten zachtjes pruttelen. Roer regelmatig over de bodem en langs de randen van de pan, tot de vermicelli zacht is en de melk een puddingachtige dikte heeft. Haal het kaneelstokje eruit.
Laat de sawine enkele minuten staan; hij dikt nog iets in. Verdeel lauwwarm over kommen en bestrooi met het geroosterde amandelschaafsel.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.