Deze goudbruine Turkse koekjes zijn zacht vanbinnen en nemen na het bakken een frisse citroensiroop op. Een hele amandel bovenop geeft elke şekerpare een lichte crunch.
Şekerpare betekent letterlijk ongeveer ‘stukje zoet’ en verwijst naar kleine, gebakken koekjes die na het bakken siroop opnemen. Ze horen bij de Turkse zoetwarentraditie, waarin siroopgebak in uiteenlopende vormen voorkomt. Dit recept houdt het bij een herkenbare combinatie van boter, bloem, griesmeel en amandel. De koekjes zijn niet bedoeld als krokante zandkoekjes: de buitenkant krijgt kleur in de oven, terwijl het kruim zacht blijft en later een deel van de siroop vasthoudt.
Fijn griesmeel geeft het deeg een subtiel korrelige beet en maakt de structuur anders dan die van een koekje met alleen bloem. Gebruik fijn griesmeel, geen grove variant voor pap of couscous; grof griesmeel maakt het deeg lastiger gelijkmatig te vormen. Zachte boter laat zich goed door het deeg mengen, maar boter die gesmolten is kan de koekjes platter en vetter maken. Kneed alleen tot het deeg samenhangt. Lang doorkneden ontwikkelt gluten in de bloem en kan de koekjes steviger maken dan gewenst.
De siroop is eenvoudig: suiker, water en citroen. Citroen snijdt door de zoetheid en helpt de siroop helder van smaak te houden. Laat hem na het koken afkoelen terwijl de koekjes bakken. Giet je koude of lauwe siroop over koekjes die net uit de oven komen, dan kunnen ze vocht opnemen zonder meteen hun vorm te verliezen. Verplaats ze na het overgieten niet; geef ze tijd om de siroop te absorberen. De exacte hoeveelheid die ze opnemen kan iets verschillen met de grootte van de koekjes en hoe ver ze zijn gebakken.
Een blanke amandel is gebruikelijk als eenvoudige topping en blijft herkenbaar op het goudgele oppervlak. Heb je alleen bruine amandelen, dan kun je die gebruiken; de smaak is vergelijkbaar, al oogt het koekje iets anders. Serveer şekerpare op kamertemperatuur met sterke koffie of thee. Zet ze in één laag in een afgesloten doos in de koelkast en gebruik ze binnen drie dagen; de textuur wordt daar doorgaans wat zachter. Laat ze voor het serveren even op kamertemperatuur komen, zodat boter en siroop niet hard aanvoelen.
Doe de kristalsuiker en het water in een steelpan. Breng aan de kook en laat 8 minuten zachtjes koken. Roer het citroensap erdoor en laat de siroop afkoelen tot lauwwarm.
Verwarm de oven voor op 175 °C (boven- en onderwarmte) en bekleed een bakplaat met bakpapier.
Roer de boter en poedersuiker in een kom romig. Meng het ei en vanille-extract erdoor. Voeg bloem, griesmeel, bakpoeder en zout toe en kneed kort tot een zacht, samenhangend deeg.
Verdeel het deeg in 12 gelijke stukken en vorm er ovale koekjes van. Leg ze op de bakplaat met wat ruimte ertussen. Bestrijk elk koekje dun met eidooier en druk een amandel in het midden.
Bak de koekjes in 22–25 minuten goudbruin. Zet de bakplaat op een hittebestendige ondergrond en giet de lauwwarme siroop direct gelijkmatig over de hete koekjes.
Laat de koekjes op de bakplaat minstens 2 uur afkoelen en de siroop opnemen. Serveer ze op kamertemperatuur.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.