Surinaamse kousenband met tomaat en ui

Lange bonen, korte bereiding

Kousenband, ook wel yardlong beans genoemd, herken je aan de lange, smalle peulen. De bonen zijn steviger dan ze op het eerste gezicht lijken, dus snijd ze in stukken van ongeveer vijf centimeter zodat ze gelijkmatig garen en prettig te eten zijn. Kies exemplaren die stevig aanvoelen en niet slap of uitgedroogd zijn. Als je geen kousenband kunt vinden, werken sperziebonen goed; snijd die in stukken van vergelijkbare lengte. De smaak en beet zijn iets anders, maar de bereiding blijft hetzelfde.

Ui, tomaat, knoflook en peper geven de bonen een hartige basis met wat zoetheid, sappigheid en pit. Rijpe, stevige tomaten zijn handig: ze vallen tijdens het bakken deels uiteen en leveren vocht zonder dat de pan meteen vol sap staat. Gebruik een verse rode peper voor een directe, frisse scherpte. Verwijder de zaadjes voor een mildere versie, of laat de peper weg als je de bonen liever zonder hitte serveert. Bouillon maakt het garen gelijkmatig; gebruik maar een kleine hoeveelheid, want kousenband hoort niet in een plas vocht te eindigen.

Een ruime koekenpan of wok en middelhoog tot hoog vuur helpen de groenten snel te bakken. Bak eerst de ui glazig en voeg knoflook en peper pas daarna toe, zodat de knoflook niet verbrandt. De tomaat mag zacht worden, maar laat de kousenband niet lang sudderen: dan verliest hij zijn beet en wordt de textuur slap. Voeg de bouillon toe zodra de bonen in de pan liggen en doe een deksel kort op de pan. Haal het deksel er daarna af, zodat overtollig vocht kan verdampen.

Serveer de kousenband als bijgerecht bij roti, rijst of een maaltijd met een kruidige saus. De lichte frisheid van de tomaat geeft tegenwicht aan rijke, kruidige gerechten; de peper sluit daar goed op aan. Je kunt de hoeveelheid peper aanpassen aan wat er verder op tafel staat. Maak je een maaltijd met meerdere bijgerechten, houd de bonen dan vrij eenvoudig gekruid zodat de smaak van andere gerechten ruimte krijgt.

Restjes kun je na het eten snel laten afkoelen, afgedekt in de koelkast bewaren en binnen drie dagen gebruiken. Warm ze in een pan op middelhoog vuur goed door; voeg zo nodig een klein scheutje water toe als de bonen droog lijken. De beet wordt na bewaren wat zachter, daarom zijn ze het lekkerst wanneer ze net gaar zijn.