Rijpe tomaten, een dunne laag ricotta en pittige Dijonmosterd maken van een vel bladerdeeg een stevige, frisse maaltijdtaart. Venkelzaad geeft een subtiel anijsaroma; een groene salade maakt het bord compleet.
Deze tomatentaart draait om het verschil tussen een knapperige bodem en sappige, geconcentreerde tomaten. Kies rijpe exemplaren die stevig genoeg zijn om in plakken te snijden; vleestomaten of stevige trostomaten werken goed. In de zomer zijn tomaten vaak op hun smaakvolst, maar ook buiten het seizoen kun je de taart maken met tomaten die goed ruiken en niet melig aanvoelen. Heel waterige tomaten geven sneller vocht af, dus laat de plakken na het zouten even uitlekken en dep ze droog.
Bladerdeeg bakt het best als het koud de oven in gaat en de oven goed heet is. Een voorverwarmde bakplaat helpt de onderkant snel gaar en goudbruin te worden, ook onder de tomaten en ricotta. Prik het midden van het deeg in met een vork, maar laat de rand ongemoeid: die kan zo omhoogkomen. Een dunne laag Dijonmosterd geeft pit en zuur, zonder dat de taart naar mosterd gaat smaken. Ricotta verzacht die scherpte en blijft relatief licht van smaak, zodat de tomaten de hoofdrol houden.
Venkelzaad heeft een warme, licht anijsachtige smaak die goed aansluit bij rijpe tomaat. Kneus het zaad heel licht tussen je vingers voor je het erover strooit; zo komt het aroma beter vrij. Gebruik liever niet veel meer dan aangegeven, want venkel kan snel overheersen. Geen venkelzaad in huis? Een snuf gedroogde oregano geeft een andere, kruidige richting. Zachte geitenkaas kan de ricotta vervangen, maar is zouter en uitgesprokener; proef daarom voor je extra zout toevoegt.
Serveer de taart zodra hij uit de oven even heeft gerust, wanneer de bodem nog krokant is en de ricotta warm. Een eenvoudige groene salade met een frisse dressing brengt tegenwicht bij het zoetige van de tomaten en het rijke bladerdeeg. Snijd voor een lunch kleinere punten, of geef als hoofdgerecht royale stukken met de salade ernaast. Restjes kun je afgedekt in de koelkast bewaren en in een oven op lage temperatuur weer opwarmen; bladerdeeg wordt in de magnetron doorgaans zacht. Laat de taart niet langdurig op kamertemperatuur staan.
Verwarm de oven voor op 210 °C (boven- en onderwarmte). Zet een metalen bakplaat in de oven om mee voor te verwarmen.
Snijd de tomaten in plakken van ongeveer 1 cm. Leg ze op keukenpapier, bestrooi met een snuf zout en laat 10 minuten uitlekken. Dep de bovenkant voorzichtig droog.
Leg het bladerdeeg met het bakpapier op een snijplank. Kerf met een mes rondom, op 2 cm van de rand, een ondiepe lijn in het deeg. Prik het midden meerdere keren in met een vork.
Roer de ricotta los met de Dijonmosterd en een paar draaien zwarte peper. Bestrijk het midden van het deeg met dit mengsel en laat de rand vrij.
Schik de tomatenplakken dakpansgewijs op de ricotta. Bestrooi met de rest van het zout en het venkelzaad en besprenkel met 1 el olijfolie.
Schuif het deeg met bakpapier voorzichtig op de hete bakplaat. Bak de taart 25–30 minuten, tot de rand gerezen en goudbruin is en de tomaten zacht zijn met licht geconcentreerd sap.
Klop intussen de rodewijnazijn met de resterende ½ el olijfolie en wat zwarte peper. Meng vlak voor het serveren door de groene sla.
Laat de taart 5 minuten staan, snijd in vier stukken en serveer met de salade.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.