Deze Ligurische hartige taart combineert kruidige spinazie-ricottavulling met hele eieren en krokant, goudbruin deeg. Een vegetarisch hoofdgerecht dat je warm of op kamertemperatuur kunt serveren.
Torta pasqualina is een hartige paastaart uit Ligurië, de kuststreek rond Genua. Spinazie of snijbiet vormt de groene basis; ricotta, Parmezaan en marjolein geven de vulling romigheid, ziltigheid en een licht bloemige kruidigheid. De hele eieren die in de vulling worden gelegd, zijn bij het aansnijden meteen zichtbaar. Dat maakt de taart niet alleen herkenbaar, maar zorgt ook voor een steviger, eiwitrijk middendeel.
De taart past bij het voorjaar, wanneer jonge spinazie en snijbiet ruim verkrijgbaar zijn, al kun je haar het hele jaar door maken met verse spinazie. Snijbiet is een bruikbare vervanger: gebruik de fijngehakte stelen mee, maar geef die wat extra tijd in de pan voordat je het blad toevoegt. Diepvries-spinazie kan ook, mits je die volledig laat ontdooien en goed uitknijpt. Te natte groente maakt de ricottavulling slap en kan de bodem zacht houden.
In Ligurische versies wordt het deeg traditioneel heel dun uitgerold en in meerdere lagen opgebouwd. Dat geeft een lichte, knapperige korst, maar vraagt tijd en handigheid. Dit recept gebruikt filodeeg als praktische aanpassing: de losse vellen leveren een vergelijkbaar dun en gelaagd effect. Bestrijk elk vel licht met olie, zodat de lagen tijdens het bakken afzonderlijk krokant worden. Filodeeg scheurt gemakkelijk; kleine scheurtjes zijn geen probleem, want de volgende laag overlapt ze.
Marjolein is kenmerkend voor de zachte kruidigheid van deze vulling. Als je die niet kunt vinden, gebruik dan een kleinere hoeveelheid oregano; die smaakt krachtiger. Ricotta kan per merk flink verschillen in vochtigheid, dus laat natte ricotta vooraf uitlekken in een fijne zeef. Parmezaan geeft meer hartigheid dan extra zout, maar proef de vulling voordat je de eieren toevoegt en breng haar naar smaak op smaak.
Serveer de taart als vegetarisch hoofdgerecht met een eenvoudige groene salade met citroendressing; het frisse zuur snijdt prettig door de rijke vulling en het deeg. Ze is ook geschikt voor een buffet of lunch, want lauwwarm blijft de structuur goed en zijn de eieren mooi aan te snijden. Laat restjes na het eten afkoelen, zet ze binnen twee uur afgedekt in de koelkast en eet ze binnen drie dagen. Warm stukken op in een oven van 160 °C tot ze door en door warm zijn; zo blijft het deeg krokanter dan in de magnetron.
Verwarm de oven voor op 190 °C (boven- en onderwarmte). Vet een springvorm van 24 cm licht in met een beetje olijfolie.
Laat de spinazie in porties slinken in een grote pan op middelhoog vuur, zonder extra water. Schep in een vergiet en laat afkoelen. Knijp het vocht er grondig uit en hak de spinazie fijn.
Meng de spinazie met de ricotta, Parmezaanse kaas, marjolein en één ei. Breng op smaak met het zout en zwarte peper.
Leg een vel filodeeg in de springvorm en bestrijk het dun met olijfolie. Leg er nog drie vellen op, telkens iets gedraaid en licht met olie bestreken, zodat de bodem en zijkanten overal bedekt zijn. Laat de randen over de vorm hangen.
Schep de spinazievulling in de vorm en strijk glad. Maak met de achterkant van een lepel vier ruime kuiltjes. Breek in elk kuiltje voorzichtig één ei, zonder de dooiers kapot te maken.
Bestrijk de vier resterende vellen filodeeg dun met olijfolie en leg ze losjes op de vulling. Vouw de overhangende deegflappen naar binnen en bestrijk de bovenkant met de rest van de olie.
Bak de taart 45–50 minuten, tot het deeg goudbruin en krokant is en de vulling rondom de eieren stevig aanvoelt. Dek de bovenkant losjes af met aluminiumfolie als die te snel kleurt.
Laat de taart minstens 20 minuten rusten voordat je de springvorm verwijdert en de taart aansnijdt.
HoofdgerechtZoete maïs, een scheut room en een kneep limoen vormen een stevige soep met zowel zachte als hele maïskorrels. Krokante tortillareepjes, koriander en chiliolie geven elke kom frisheid, pit en bite.
HoofdgerechtEen stevige schaal met beetgare parelgort, zoete komijnwortel en goudbruin gebakken kikkererwten. De frisse saus van kruiden, citroen en tahin brengt alles samen; geroosterde sesam zorgt voor een lichte crunch.
BijgerechtGoudbruin geroosterde artisjokharten, een frisse dip met tahin en citroen en een krokant kruim van peterselie en brood: een eenvoudig voorgerecht om te delen.