OVER DIT RECEPTDe donkere kant van de pudding
Kazandibi betekent letterlijk de bodem van de pan, en juist die bodem maakt dit dessert anders dan een gewone melkpudding. De pudding zelf is mild, romig en glad; de onderkant krijgt tijdens het verwarmen een donkerbruine, licht bitterzoete smaak. Dat contrast is het doel, geen teken dat de hele pudding is aangebrand. In deze versie zorgen melk, suiker, maïzena en rijstmeel voor een stevige pudding die na het koelen netjes in repen te snijden is.
Kazandibi wordt ook gemaakt als variant op tavuk göğsü, een Turkse pudding waarin fijngetrokken kipfilet wordt verwerkt. Dit recept laat de kip weg en houdt het bij een melkpudding. Rijstmeel geeft een iets zachtere beet en een subtiele graansmaak; maïzena helpt de pudding op te stijven. Heb je geen rijstmeel, vervang het dan door dezelfde hoeveelheid maïzena. De structuur wordt dan wat gladder. Gebruik bij voorkeur volle melk voor een ronde smaak en roer de zetmelen eerst koud glad, zodat er geen klontjes ontstaan.
De techniek vraagt om geduld en gelijkmatige, lage hitte. De pudding wordt eerst op het fornuis dik gekookt en daarna in een brede pan met suiker op de bodem uitgespreid. Door de pan rustig te draaien, krijgt de bodem geleidelijk kleur. Een antiaanbakpan met een dikke bodem geeft meer controle dan een dunne pan; houd het vuur laag en blijf in de buurt. De suiker mag donker amberkleurig worden, maar zodra hij zwart wordt, smaakt hij scherp en bitter. De kleur kan per fornuis en pan iets verschillen, dus let ook op de geur van karamel.
Na het kleuren moet de pudding volledig afkoelen en vervolgens minstens vier uur opstijven in de koelkast. Snijd hem met een dun mes in repen en rol of vouw die voorzichtig op, met de gekaramelliseerde kant naar buiten. Scheurt een stuk, vouw het dan dubbel: de smaak blijft hetzelfde en de zachte pudding is nu eenmaal kwetsbaarder dan een gebakken taart. Serveer de stukken koel, zonder extra saus; zo blijven de romige binnenkant en de donkere bodem duidelijk van elkaar te proeven.
Maak je kazandibi vooraf, dek de afgekoelde pudding af en bewaar hem in de koelkast. Snijd en rol de porties bij voorkeur vlak voor het serveren, zodat de karamellaag zichtbaar blijft. Eet de pudding binnen twee dagen op en laat hem niet langdurig op kamertemperatuur staan. Een kleine portie is genoeg na een maaltijd, maar hij past ook goed bij sterke Turkse thee of koffie, waarvan de bittere smaak mooi aansluit bij de karamel.